رابطه‌ي خستگي شغلي با مهارت حركتي ظريف در كارگران خط توليد شركت كابل خودرو

سابقه و هدف: خستگي شغلي يكي از عوامل مؤثر بر عملكرد و بهره‌وري كارگران در محيط­ هاي شغلي محسوب مي­شود؛ بنابراين، هدف از پژوهش حاضر بررسي رابطه­ي خستگي شغلي و ابعاد آن با مهارت حركتي ظريف در كارگران خط توليد شركت كابل خودرو سبزوار بود. مواد و روش‌‌ها:: بدين منظور، 148 نفر از كارگران بخش خط توليد شركت كابل خودرو سبزوار به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. ميزان خستگي شغلي كارگران با استفاده از پرسش‌نامه‌ي استاندارد خستگي مفرط شغلي و مهارت­ هاي دودستي و جوركردني از كارگران توسط آزمون تخته اندازه­ گيري شد. به منظور تجزيه‌وتحليل داده‌هاي پژوهش از آزمون ضريب هم‌بستگي اسپيرمن استفاده شد. يافته‌ها: نتايج آزمون ضريب هم‌بستگي اسپيرمن ‌نشان داد كه ارتباط منفي و معني‌داري بين خستگي شغلي و مؤلفه­ هاي مهارت­ چالاكي دست و انگشتان شامل مهارت­ دودستي (188, r=- 0.0.022P≤ ) و مهارت جوركردني (0.246, r=- 0.003P≤ ) وجود دارد. همچنين، بين ابعاد خستگي و مهارت جوركردني (05P≤0.) ارتباط معني­ دار آماري مشاهده شد. نتيجه‌گيري: باتوجه به نتايج حاصل از پژوهش حاضر، به كارفرمايان توصيه مي‌­شود كه در محيط‌هاي صنعتي، با فراهم كردن شرايطي از جمله استراحت‌هاي نوبتي و انجام فعاليت كوتاه‌مدت با شدت كم، از بروز خستگي شغلي كارگران جلوگيري كنند. در غير اين صورت، كارگران خسته به­ منظور جلوگيري از حوادث و توليد محصولات ناقص از انجام حركات ظريف دست مانند مونتاژ كردن خودداري كنند.