متوسط انرژي تحريكي كل و تعداد نوترون‌هاي خارج شده از پاره‌هاي شكافت ايزوتوپ‌هاي اورانيم

توزيع انرژي تحريكي كل پاره‌هاي شكافت اورانيم 230-236 به كمك مدل تعميم يافته نقطه برشي اماري محاسبه شده است. در اين مدل كه يك مدل سيستماتيك است، انرژي تحريكي از دو جزء انرژي تغيير شكل هسته و انرژي داخلي تشكيل مي‌گردد. مقادير محاسبه شده از مدل سيستماتيك با مقادير تجربي براي شكافت نوتروني اورانيم-233 مقايسه شده‌اند. سپس انرژي تحريكي كل براي بقيه ايزوتوپ‌هاي اورانيم با روش سيستماتيك محاسبه شده است. هم‌چنين مقادير محاسبه شده انرژي تحريكي كل شكافت نوتروني و فوتوني براي اورانيم-235 و 238 با هم مقايسه شدند كه نشان داد اختلاف كمي بين نتايج آن‌ها وجود دارد. براي محاسبه توزيع نوتروني كل شكافت ايزوتوپ‌هاي اورانيم از نتايج به دست آمده انرژي تحريكي استفاده شده است. تعداد نوترون‌هاي كل پاره‌هاي شكافت براي ايزوتوپ‌هاي زوج اورانيم بر خلاف ايزوتوپ‌هاي فرد نوسانات زيادي دارد. اين نوسانات به انرژي بستگي نوترون پاره‌هاي شكافت مربوط است. هم‌چنين با مقايسه نتايج محاسبات با داده‌هاي تجربي مشخص شد كه تعداد نوترون‌هاي محاسبه شده با استفاده از مقادير انرژي تحريكي براي پاره‌هاي شكافت سنگين كم‌تر از مقدار تجربي آن‌ها به دست مي‌آيد. اين اختلاف، در نتايج ديگر محققان نيز ديده مي‌شود كه به دليل فزوني نوترون در پاره‌هاي شكافت سنگين مي‌باشد. به عبارت ديگر نوترون‌هاي اضافي در پاره‌هاي سنگين‌تر شكافت با انرژي تحريكي كم‌تري جدا مي‌گردند. بنابراين تعداد كل نوترون‌هاي خروجي محاسبه شده كه با استفاده از مقادير انرژي تحريكي در مقايسه با مقادير تجربي اختلاف قابل توجهي دارد.