مراجعان دشوار و چالش‌هاي آنان از ديدگاه درمانگران ايراني

اين پژوهش با هدف شناسايي تجارب درمانگران ايراني از مراجعان دشوار و واكاوي چالش‌ها و مشكلات آنان انجام شد. روش پژوهش حاضر كاربردي و از نوع كيفي پديدارشناسي مي‌باشد. جمعيت مورد مطالعه اين پژوهش شامل درمانگران فعال شهر تهران در سال 1400-1401 بود. نمونه-گيري به صورت هدفمند از نوع ملاكي بود و تا مرز اشباع و نهايتا انتخاب 13 درمانگر ادامه يافت و شركت‌كنندگان مورد مصاحبه‌هاي نيمه ساختار يافته قرار گرفتند. به منظور تجزيه و تحليل داده‌ها از روش تحليل مضمون كلايزي استفاده شد. تجزيه و تحليل داده‌ها منجر به شناسايي ۲ مضمون گزينشي، ۸ مضمون محوري و ۴۷ مضمون باز شد. مضمون ديدگاه‌هاي مختف پيرامون مراجعان دشوار عبارتند از: ديدگاه بين-فردي، ديدگاه اختلالات رواني و شخصيتي، ديدگاه رفتاري و ديدگاه روانكاوي. مضمون چالش‌هاي مراجعان دشوار نيز عبارتند از: چالش‌هاي فرهنگي، چالش‌هاي فرايند درمان، چالش‌هاي درمانگر و چالش‌هاي اختتام درمان. در مجموع نتايج اين پژوهش نشان داد كه وجود مراجعان دشوار در مسير درمان مي-تواند چالش‌هاي متعددي و متفاوتي به وجود آورد كه نيازمند توجه از سوي درمانگران جهت كاهش فشار رواني در برخورد با مراجعان دشوار است.