نقش تعديل كنندگي فرهنگ اخلاقي در رابطه بين سه گانه تاريك شخصيت با آنومي سازماني

سازمان‌هاي با ويژگي آنومي، فاقد حيات، پيوستگي اجتماعي و روح اخلاقي هستند و به‌مثابه‌ سازمان‌هاي مروج آشوب تلقي مي‌شوند. اما اگر فرهنگ حاكم بر سازمان، فرهنگ اخلاقي باشد و جنبه‌هاي تاريك شخصيت فردي، كم‌رنگ باشد، كار كردن شيرين، توأم با احساس رضايتمندي و خودشكوفايي است. بر همين اساس، هدف پژوهش حاضر، بررسي نقش تعديل‌كنندگي فرهنگ اخلاقي در رابطه‌ بين سه‌گانه‌ تاريك شخصيت با آنومي سازماني بود. جامعه‌ آماري شامل معلمان شهرستان آران و بيدگل در سال تحصيلي 1400­1401 بود كه حجم نمونه از طريق الگوي مونت كارلو و به روش تصادفي ساده 350 نفر به دست آمد. به‌منظور جمع‌آوري داده‌ها از سه پرسش‌نامه‌ استاندارد فرهنگ اخلاقي سازماني، آنومي سازماني و مقياس دوازده كثيف سه‌گانه‌ تاريك استفاده شد. تحليل داده‌ها در دو سطح توصيفي و استنباطي با استفاده از نرم‌افزارهاي آماري انجام شد. يافته‌ها نشان داد ميانگين هريك از ابعاد سه‌گانه‌ تاريك شخصيت پايين‌تر از نمره‌ ملاك، ميانگين فرهنگ اخلاقي سازماني بالاتر از حد متوسط و ميانگين آنومي سازماني پايين‌تر از نمره‌ ملاك بود. ضرايب همبستگي نشان داد بين ابعاد ماكياول‌گرايي، جامعه‌ستيزي و خودشيفتگي با آنومي سازماني، رابطه‌ مثبت و غيرمعنادار وجود دارد. بين فرهنگ اخلاقي و آنومي سازماني رابطه‌ منفي و معنادار وجود دارد. همچنين ضريب رگرسيون گام‌به‌گام نشان داد نقش تعديل‌كنندگي فرهنگ اخلاقي در تأثير ابعاد سه‌گانه‌ تاريك شخصيت بر آنومي سازماني، منفي و معنادار بود.