تاثير مديريت فراوري بذر بر پارامترهاي كيفي بذر ذرت (Zea mays L.) هيبريد سينگل كراس 704 در منطقه مغان

براساس پرسش‌هاي مطرح‌شده درباره افت كيفيت بذر ذرت در منطقه مغان بخصوص كاركرد و مديريت خشك‌كن‌هاي بذر، آزمايشي به‌منظور آسيب‌شناسي مديريت خشك‌كن‌ها بر كيفيت بذر انجام شد. به‌همين منظور در سال 1397 تعداد 24 نمونه بذر ذرت رقم 704 در دو مرحله از نه ايستگاه فراوري بذر تهيه شد. در زمان نمونه‌برداري، خصوصيات فيزيكي خشك‌كن‌ها از قبيل ساختار فيزيكي، منبع انرژي و ... در هر ايستگاه يادداشت شد. 12 بلال از محموله حمل‌شده از مزرعه و قبل از ورود به خشك‌كن (تيمار يك) و 12 بلال خشك‌شده همان محموله (تيمار دو) به‌صورت تصادفي برداشت و در آزمايشگاه ملي كيفيت بذر آزمون‌ شدند. علاوه بر آزمون‌هاي آزمايشگاهي تعيين قوه ناميه و قدرت بذر، نمونه‌ها‌ در مزرعه در قالب طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي در سه تكرار كشت گرديد و آزمون‌هاي مزرعه‌اي اندازه‌گيري درصد و سرعت ظهور، وزن خشك و ارتفاع گياهچه در مرحله هشت برگي بر روي تيمارها انجام شد. براساس نتايج تفاوت معني‌داري بين زمان نمونه‌برداري قبل و بعد از خشك كردن وجود ندارد. اثر متقابل ايستگاه فراوري و زمان نمونه‌برداري، به جز دو ايستگاه، روي شاخص‌‌هاي كيفيت بذر تفاوت معني‌دار نداشت. در ايستگاه‌هاي نمونه‌برداري‌شده، بلال‌ها با رطوبت 29-25% برداشت و در دماي ℃35-32 هوادهي شده و پس از رسيدن ميانگين رطوبت توده به حدود 20%، دماي خشك‌كن تا ℃38 افزايش يافت. براساس نتايج، نحوه كاركرد خشك‌كن‌ها نقش حداقلي در وارد شدن آسيب بر بذر و كاهش كيفيت بذر داشته و با توجه به قوه ناميه پايين بذور توليد شده، عوامل ديگري ازجمله مديريت مزارع بر كاهش كيفيت بذور ذرت موثرند.