مطالعات راهبردي بهينه‌سازي انرژي در ايران با استفاده از روش‌هاي اقتصادسنجي و تجزيۀ داده‌هاي انرژي

در اين تحقيق اطلاعات و داده‌هاي انرژي كشور از سال 1374 تا 1397 ارائه و از روش‌هاي تحليل اقتصادسنجي و تحليل تجزيه (لاسپيرز و ميانگين لگاريتمي ديويژيا) براي شناسايي و تعيين سهم اثرات فعاليت، ساختاري و شدت انرژي بر مصارف انرژي استفاده شده است. نتايج تحليل روش اقتصادسنجي نشان مي‌دهد تابع برازش‌شدۀ مصرف انرژي بر اساس دو متغير جمعيت و ارزش افزوده با % 99=R^2 معتبر بوده و عامل جمعيت تأثير بيشتري از عامل ارزش افزوده در تغييرات مصرف انرژي دارد. همچنين، تحليل نتايج اين روش نشان مي‌دهد اقدامات قيمتي اثري محسوس و فوري، اما مقطعي بر كاهش مصرف انرژي دارد. نتايج تحليل تجزيه نيز نشان مي‌دهد روش ميانگين لگاريتمي ديويژيا نسبت به روش لاسپيرز از دقت بالاتري برخوردار بوده و طبق اين روش و طي كل دوره به‌طور متوسط، اثر ساختاري 48%، اثر فعاليت 18% و اثر شدت انرژي 18% در افزايش مصرف انرژي مؤثر بوده‌اند.