نقش سرسختي روان ‌شناختي بر مدل علّي فرسودگي شغلي بر اساس اضطراب سلامت، تعارض كار خانواده و تحمل ابهام؛ مطالعه‌اي در شركت نفت فلات قاره ايران

هدف اين مقاله بررسي نقش سرسختي روان‌ شناختي به‌عنوان متغير ميانجي برمدار فرسودگي شغلي با حضور متغيرهاي مستقل اضطراب سلامت، تعارض كار و خانواده و تحمل ابهام در نمونه 502 نفري از كاركنان ستاد تهران شركت نفت فلات قاره ايران است. براي تحليل داده‌ها از تحليل معادلات ساختاري با استفاده از نرم‌افزار AMOS24 استفاده شد. داده‌ها بر اساس پرسشنامه‌هاي استاندارد سرسختي روان‌شناختي كوباسا (1988)، فرسودگي شغلي مسلش (1981)، اضطراب سلامت سالكوسيس و وارويك (2002)، سنجش تعارض كار و خانواده كارلسون و همكاران (2000) و سنجش تحمل ابهام مك‌لين (1998) جمع‌آوري شد. نتايج تحقيق نشان‌داد به‌غيراز متغير تحمل ابهام دو متغير اضطراب سلامت، تعارض كار خانواده باوجود نقش متغير ميانجي سرسختي روان‌شناختي به ترتيب با ضريب 0.340 و 0.316 بر ميزان فرسودگي شغلي تأثير مستقيم دارند.