بررسي فقهي حقوقي تأثير حق برخورداري از محيط‌زيست سالم بر توسعه اقتصادي

زمينه و هدف: توسعه اقتصادي يكي از اهداف كشورهاي مختلف است كه تلاش براي تحقق آن عموماً با تخريب محيط ‌زيست همراه بوده است. اين امر، حق بر محيط‌ زيست سالم را به‌ عنوان يكي از حقوق زيست‌ محيطي را با چالش اساسي مواجه كرده است.  هدف مقاله حاضر بررسي اين موضوع مهم است كه از منظر فقه و حقوق، توسعه اقتصادي تحت تأثير به رسميت شناخته شدن حق بر محيط ‌زيست سالم به چه صورت است؟ به عبارتي، حق برخورداري از محيط ‌زيست سالم چه تأثيري بر توسعه اقتصادي دارد؟مواد و روش‌ها: روش مقاله حاضر توصيفي تحليلي است. مواد و داده‌ها نيز كيفي است و از فيش‌برداري در گردآوري مطالب و داده‌ها استفاده ‌شده است.ملاحظات اخلاقي: در اين مقاله، اصالت متن، صداقت و امانت‌داري رعايت شده است.يافته‌ها: يافته‌ها بر اين امر دلالت دارد كه در فقه و حقوق، حق بر محيط‌ زيست سالم پذيرفته ‌شده است. حق بر محيط‌ زيست سالم سبب شكل‌گيري مفهوم و به عبارت دقيق‌تر نظريه‌اي تحت عنوان توسعه پايدار شده است كه مطابق آن، توسعه اقتصادي بايد در كنار رعايت مسائل زيست‌ محيطي و حفاظت از عناصر محيط‌ زيست صورت گيرد.نتيجه‌: در حقوق ايران نيز بر توسعه پايدار به‌ عنوان نتيجه تأثير حق محيط ‌زيست سالم بر توسعه اقتصادي تأكيد شده است؛ امري كه در فقه نيز در سايه توجه هم‌ زمان به بهره‌گيري از طبيعت و در عين‌ حال حفاظت از آن مورد تأكيد قرارگرفته است.