برآورد مسير بهينه توليد نفت در يكي از ميادين جنوب كشور

شوك‌هاي نفتي دهه 1970، يكي از عوامل مهم در افزايش اهميت بهره‌برداري بهينه از منابع نفتي به شمار مي‌روند به طوري كه از بعد اقتصادي نظريه هتلينگ (1931) در اين سال‌ها دوباره توسط اقتصاددانان مورد بازبيني و از بعد فني روش‌هاي بهبود بازيافت نفت (EOR) مورد توجه قرار گرفت. بهره‌برداري بهينه از ديد فني روش‌هاي بهبود بازيافت را با توجه به حداكثر نرخ كارا (MER) مد نظر دارد و از ديد اقتصادي نيز حداكثر سود تنزيل شده با توجه به شرايط بازار را جستجو  مي‌كند. در اين مطالعه، مسير بهينه توليد  براي يكي از ميادين جنوب كشور كه در آن هدف حداكثرسازي ارزش حال مجموع سود حاصل از برداشت از يك ميدان نفتي است، به مدت چهل سال و با استفاده از برنامه رايانه‌اي طراحي شده در نرم افزار متلب  از سال 1381 تا 1420 شبيه‌سازي و تحليل شده است. به منظور بهينه‌سازي آن گام‌هاي حل مساله با استفاده از الگوريتم ازدحام ذرات (PSO) بيان مي‌شود. در اين راستا از دو نرخ تنزيل 15 و 25 درصد و سه سناريوي قيمتي بالا، مرجع و پايين استفاده شده است. نتايج مطالعه حاضر نشان مي‌دهد كه با اجراي برنامه‌هاي افزايش برداشت و تزريق گاز به ميدان در طول دوره شبيه‌سازي حجم قابل استخراج از ميدان بيش از20 درصد افزايش خواهد يافت و توليد تجمعي نيز بر اساس مسير توليد بهينه پيشنهادي افزايش مي‌يابد.