اثر شفافيت سازماني بر آواي كاركنان با نقش ميانجي مسئوليت‌پذيري اجتماعي

پژوهش با هدف بررسي تأثير شفافيت سازماني بر آواي كاركنان با نقش ميانجي مسئوليت‌پذيري اجتماعي انجام گرفت. روش پژوهش توصيفي-همبستگي بود. جامعه آماري تمامي مديران سه مقطع مدارس شهر زاهدان در سال تحصيلي 1401-1400 به تعداد 380 نفر (191 مرد و 189 زن) بودند كه به شيوه نمونه‌گيري تصادفي- طبقه‌اي (بر حسب جنسيت و مقطع آموزشي) و بر اساس فرمول نمونه‌گيري كوكران تعداد 191 مدير (96 مرد و 95 زن) به عنوان نمونه از طريق پرسشنامه‌هاي شفافيت سازماني، مسئوليت‌پذيري اجتماعي و آواي كاركنان مطالعه شدند. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از آزمون ضريب همبستگي پيرسون و مدل معادلات ساختاري با كمك نرم‌افزارهاي SPSS21 و Smart PLS استفاده شد. بر اساس يافته‌ها‌ اثر مستقيم شفافيت سازماني بر آواي كاركنان، اثر مستقيم شفافيت سازماني بر مسئوليت‌پذيري اجتماعي و اثر مستقيم مسئوليت‌پذيري اجتماعي بر آواي كاركنان، مثبت و معنادار بود. همچنين اثر غير مستقيم شفافيت سازماني بر آواي كاركنان، با ميانجي‌گري مسئوليت‌پذيري اجتماعي مثبت و معنادار بود. با توجه به نتايج به مديران سازمان‌هاي آموزشي پيشنهاد مي‌شود كه با به اشتراك گذاشتن به موقع اطلاعات مرتبط، صحيح، كامل، معتبر، مشاركت دادن كاركنان در تصميم‌گيري‌ها، دريافت بازخورد، برگزاري منظم جلسات شوراي معلمان و صداقت داشتن در بيان دقيق و كامل اطلاعات و پرهيز از هر گونه پنهان‌كاري، مي‌توانند موجبات افزايش شفافيت سازماني، مسوليت‌پذيري اجتماعي و آواي كاركنان را فراهم آورند.