نقش انواع رفتارهاي رهبري مديران مدارس در يادگيري تيمي معلمان

هدف پژوهش حاضر بررسي نقش انواع رفتارهاي رهبري مديران مدارس در يادگيري تيمي معلمان بود. جامعه پژوهش كليه معلمان دوره ابتدايي شهرستان قروه به تعداد 548 نفر بودند كه از اين جامعه با روش نمونه‌گيري تصادفي ساده و بر مبناي جدول مورگان نمونه‌اي به حجم 225 نفر انتخاب شد. روش پژوهش همبستگي و از طريق مدل يابي معادلات ساختاري انجام شد. جهت گردآوري داده‌ها از پرسشنامه رفتار‌هاي رهبري استرانگ (2005) و پرسشنامه يادگيري تيمي برسو و همكاران (2008) استفاده شد. جهت تعيين پايايي و روايي ابزار از تكنيك‌هاي آلفاي‌‌كرونباخ و تحليل عاملي تائيدي استفاده شد. نتايج بيانگر پايايي و روايي مطلوب ابزار بود. جهت تحليل داده‌ها از مدل يابي معادلات ساختاري به‌وسيله نرم‌افزار Lisrel v.10.20 استفاده شد. نتايج بيانگر آن بودند كه: رفتار رهبري وظيفه محور مديران مدارس داراي اثر مثبت، مستقيم و معنادار (0.27) در سطح 0.05 بر يادگيري تيمي معلمان با مقدار تي (4.98) بود. رفتار رهبري فرد محور مديران مدارس داراي اثر مثبت، مستقيم و معنادار (0.50) در سطح 0.05 بر يادگيري تيمي معلمان با مقدار تي (9.34) بود. همچنين رفتارهاي دوگانه رهبري مديران مدارس قادر به تبيين 38 درصد واريانس يادگيري تيمي معلمان هستند كه اين مقدار داراي تي (8.41) و بيانگر معنادار بودن واريانس تبيين شده يادگيري تيمي معلمان توسط رفتارهاي دوگانه رهبري مديران مدارس بود.