تغييرات شاخص الگوهاي غربالگري حركتي عملكردي دختران مبتلا به سندروم درد كشككي - راني بعد از 8 هفته ‏تمرينات پيلاتس

هدف:سندروم درد كشككي-راني در قسمت قدامي زانو (اطراف و پشت كشكك) و در فعاليت هايي نظير نشستن و پياده روي هاي طولاني مدت، بالا و پايين رفتن از پله، اسكات و چمباتمه زدن ظاهر مي شود. ورزش درماني يكي از راهكارهاي اساسي در درمان اين سندروم مي باشد و در اين بين، ورزش پيلاتس از جمله روش هاي تمريني است كه در همه ي حركات آن عضلات مركزي تنه  فراخواني شده و سپس عضلات هدف را به چالش مي كشد. شاخص غربالگري حركتي عملكردي (Functional Movement Screen; FMS) ابزاري براي شناسايي كيفيت الگوهاي حركتي مي باشد و استفاده از اين آزمون مي تواند در پيش بيني و شناخت نقص الگوهاي پايه موثر باشد و همچنين بهبود اين شاخص مي تواند نشان دهنده ي اثر بخشي يك برنامه تمريني باشد. بنابراين هدف اين مطالعه بررسي تاثير 8 هفته تمرين پيلاتس بر نمرات كلي و انفرادي شاخص FMS در دختران مبتلا به سندروم درد كشككي-راني بود.روش بررسي:در مطالعه ي نيمه تجربي حاضر نمونه آماري 30 نفر از دانشجويان دختر مبتلا به سندروم درد كشككي- راني، با ميانگين سن 4/9 ± 25/4 سال، قد 4/9 ± 161/8 سانتي متر، وزن 5/2 ± 61/3 كيلوگرم بودند كه با روش نمونه گيري تصادفي به دو گروه كنترل و تمرين پيلاتس تقسيم شدند. نمونه ها با داشتن سابقه ي 6 ماه درد در قسمت قدامي زانو و تشخيص و تاييد پزشك وارد مطالعه حاضر شدند. تمام آزمودني ها در مرحله پيش و پس آزمون با ابزار FMS مورد ارزيابي قرار گرفتند. برنامه- ي گروه تمرين شامل 8 هفته، سه جلسه در هفته و هر جلسه به مدت 45-60 دقيقه از تمرينات منتخب پيلاتس همراه با تنفس هاي بين دنده اي بود. داده ها با نرم افزار SPSS و با روش آماري  من ويتني (Mann–Whitney) و ويلكاكسون (Wilcoxon) تجزيه و تحليل و در سطح معني داري 0/05 تفسير شدند. يافته ها:نتايج مطالعه ي حاضر نشان داد، تمرين پيلاتس نسبت به گروه كنترل باعث عملكرد بهتر و تفاوت معني داري در شاخص كلي FMS (p=0/001) مي شود. در بررسي نتايج آزمون هاي انفرادي FMS مشخص شد كه تمرين پيلاتس در مقايسه با گروه كنترل باعث بهبود شاخص هاي الگوي گام برداشتن از روي مانع (0/002=p)، بالا آوردن فعال پا (0/015=p)، شنا پايداري تنه (0/001=p) و پايداري چرخشي (0/001=p) مي شود. با اين وجود، تفاوت معني داري در آزمون ديپ اسكات (0/249=p)، لانچ (0/555=p) و دامنه حركتي شانه (0/751=p) بين دو گروه مشاهده نشد.نتيجه گيري:بر اساس نتايج به دست آمده روش تمريني پيلاتس باعث بهبود معني دار شاخص غربالگري حركتي عملكردي (FMS) و برخي از آزمون هاي زير مجموعه آن در دختران مبتلا به سندروم دردكشككي-راني شده است. بنابراين پيشنهاد مي شود مربيان و افراد مبتلا به اين سندروم از تمرينات پيلاتس براي بهبود عملكرد حركتي خود استفاده نمايند.