بررسي مقايسه اي استقامت عضلات گردن و تنه در زنان و مردان با و بدون وضعيت سر رو به جلو

هدف:راستاي ستون فقرات مي تواند بر بارگذاري سگمان هاي مختلف ستون فقرات موثر باشد. وضعيت سر رو به جلو تغيير در راستاي سر نسبت به تنه در بروز درد و ناتواني در ستون فقرات موثر است. هدف از اين مطالعه بررسي تكرارپذيري آزمون هاي استقامتي عضلات گردن و تنه در افراد با و بدون وضعيت سر رو به جلو و بررسي تاثير جنسيت بر استقامت عضلات گردن و تنه در افراد با در نظر گرفتن وضعيت سر رو به جلو بود.روش بررسي:اين مطالعه توصيفي-تحليلي تعداد 67 نفر از دانشجويان شامل 40 مرد(ميانگين سن 1/5±23سال، ميانگين قد 16±173/6 سانتي متر و ميانگين وزن 8/69±69/13 كيلوگرم) و 27 زن (با ميانگين سن 3/51±23/29 سال، ميانگين قد 5/29±162/60 سانتي متر و ميانگين وزن 7/04±59/45 كيلوگرم) به صورت تصادفي وارد مطالعه شدند. زاويه كرانيوورتبرال (Craniovertebral Angle) از طريق فتوگرافي جهت تعيين افراد با زاويه سر رو به جلو اندازه گيري شد. سپس استقامت عضلات تنه و گردن شامل فلكسورها (Flexors) و اكستانسور (Extensors) عمقي گردن، عضله عرضي شكم، فلكسورها، اكستانسورها و فلكسورهاي جانبي تنه در دو گروه از افراد با و بدون وضعيت سر رو به جلو به صورت آزمون- بازآزمون و با فاصله يك هفته مورد بررسي قرار گرفت.يافته‌ها:ضرايب تكرارپذيري تمامي آزمون‌ها به ميزان 0/99-0/93 بدست آمد. تاثير متقابل وجود وضعيت سر رو به جلو و جنسيت در متغير استقامت عضلات اكستانسور تنه از طريق آزمون بلند كردن ايزومتريك و مستقيم هر دو اندام تحتاني در وضعيت دمر معنادار بود(0/05 P) . به اين معنا كه استقامت اين گروه عضلاني در مردان با وضعيت سر رو به جلو كمتر بود(0/05 P، ميزان اختلاف: 20/28) ولي در زنان تفاوتي مشاهده نشد (0/05 P). اثر وضعيت سر در مورد آزمون سورنسن (Sorenson) نشان داد افراد با وضعيت سر رو به جلو نمره كمتري در اين آزمون نسبت به افراد بدون وضعيت سر رو به جلو كسب كرد ند(0/05 P). نمرات تمامي آزمون‌هاي استقامتي گردن و تنه به طور كلي در مردان بيشتر از زنان بود (0/05 P،اختلاف: 9/37- 176/68).نتيجه گيري:جنسيت يك عامل تاثير گذار در صورت وجود وضعيت سر رو به جلو بر استقامت عضلات تنه است. در بررسي عوارض ناشي از وضعيت سر رو به جلو، توصيه مي‌شود عملكرد كلي ساختار ستون فقرات مورد توجه قرار گيرد.