تأثير تمرين حركتي دو دستي مبتني بر بازي رايانه اي بر عملكرد حركتي دست كودكان فلج مغزي همي پرتيك ‏اسپاستيك

هدف:فلج مغزي (Cerebral palsy; CP) در نتيجه ي آسيب به مناطق حركتي مغز به وجود مي آيد كه بيمار قادر به كنترل حركتي و وضعيت بدن خود نمي باشد. اختلال عملكرد اندام فوقاني يكي از شايع ترين اختلالات حركتي دركودكان فلج مغزي است كه نقش مهمي در كيفيت زندگي كودكان دارد. از اين روي، هدف اين تحقيق ارائه يك رويكرد توانبخشي جهت ارتقاء قابليت هاي حركتي دست در كودكان فلج مغزي نيمه بدن است.روش بررسي:در اين مطالعه قابليت هاي حركتي در كودكان فلج مغزي در يك روش توانبخشي دودستي مبتني بر بازي كامپيوتري بررسي شده است. هفت كودك فلج مغزي نيمه بدن در 15 جلسه 30 دقيقه توانبخشي به صورت سه روز در هفته شركت كردند. از آزمون فوگل-مير (Fugl-Meyer; FMA) اندام فوقاني جهت ارزيابي توانايي هاي حركتي استفاده شده است.يافته‌ ها: ميانگين نمرات FMA اندام فوقاني قبل و بعد از مداخله بترتيب (14/79±46/10) و (43/3±54/10) مي باشد و نسبت به قبل از مداخله بهبود قابل ملاحظه اي داشته است (0/05≥p). نتايج نشان مي دهد كه اين روش سبب بهبود قابليت هاي حركتي در دست كودكان فلج مغزي به خصوص حركات مچ دست از جمله پايداري مچ و تكرار حركات دورسي فلكشن و ولارفلكشن مچ دست در كودكان شده است.نتيجه ‌گيري:به نظر مي رسد استفاده از روش هاي دودستي در قالب بازي هاي كامپيوتري مي تواند در بهبود حركتي كودكان فلج مغزي همي پرتيك موثر باشد و به عنوان روشي مداخله اي در توانبخشي حركتي اين كودكان استفاده گردد.