اثر دو برنامه‌ي كششي‎ PNF ‎و تقويتي اندام تحتاني بر درد و حس عمقي‎ ‎مفصل زانو قبل و بعد از خستگي موضعي ‏عضله‌ي چهارسر راني در مردان ورزشكار مبتلا به درد كشككي-راني

هدف:خستگي عضلات چهارسر راني موجب درد و كاهش حس عمقي زانو مي شود. هدف تحقيق اثر دو برنامه ي كششي PNF و تقويتي اندام تحتاني بر درد و حس عمقي مفصل زانو قبل و بعد از خستگي موضعي عضله ي چهارسرراني در مردان ورزشكار مبتلا به سندرم درد كشككي_راني (Patellofemoral Pain Syndrome; PFPS) بود.روش بررسي:اين پژوهش نيمه تجربي و از نوع پيش آزمون و پس آزمون بود. جامعه آماري شامل مردان 30-20 ساله PFPS شهر تهران بود. 24 نفر به روش هدفمند و در دسترس انتخاب و تصادفي در دو گروه تمرينات كششي تسهيل عصبي-عضلاني حس عمقي (Proprioceptire Neuromuscular Fasilitating; PNF) (12 نفر) و تقويتي (12 نفر) قرار گرفتند. هر گروه هشت هفته و هر هفته سه جلسه 60 دقيقه اي تمرينات خود را انجام دادند. قبل و بعد از تمرينات (در هر نوبت تست قبل و بعد از خستگي)، درد و حس عمقي زانو به ترتيب با مقياس اندازه گيري بصري درد (Visual Analog Scale; VAS) و دستگاه ايزوكنتيك بايودكس (مدل IV Pro ساخت آمريكا) اندازه گيري شد. تحليل داده با آزمون سنجش مكرر تركيبي با معني داري (0/05 p) بود.يافته‌ ها:اثر خالص تمرين بر درد معني دار بود (0/5=ES و 0/05 p و 4/417=(22و1)F). در مورد مقايسه آزمون اول و سوم (قبل خستگي) (0/8=ES و 0/05 p و 148/4=(22و1)F) و مقايسه آزمون دوم و چهارم بعد خستگي تفاوت معني دار بود (0/4=ES و 0/002 p و 52/14=(22و1)F). كاهش درد بعد تمرين در گروه كششي 29 درصد و تقويتي 18 درصد بود. اثر خالص تمرين بر بهبود حس عمقي معني دار بود (0/6=ES و 0/005 p و 2/404=(22و1)F). در خصوص مقايسه آزمون اول و سوم (قبل خستگي) (0/6=ES و 0/001 p و 1058/2=(22و1)F) و مقايسه آزمون دوم و چهارم (بعد خستگي) تفاوت معني دار بود (0/5=ES و 0/005 p و 51/1=(22و1)F). بهبود حس عمقي بعد تمرين در گروه كششي 15 درصد و در تقويتي 11 درصد بود. تمرينات در گروه كششي PNF  بر هر دو متغير در پس آزمون و بعد از دوره تمرين موثرتر بود. نتيجه ‌گيري:هر دو برنامه بر فاكتور درد و حس عمقي موثر بوده، اما تمرينات كششيPNF  بر كاهش ميزان درد و بهبود حس عمقي بيماران موثرتر بود.