ارزيابي عملكرد قشر شنوايي در بيماران ديابتي نوع يك با استفاده از پاسخ ديررس شنيداري ‏

هدف:ديابت اختلال شايعي است كه منجر به عوارض متعددي از جمله اختلالات سيستم عصبي شنوايي مركزي (CANS Central Auditory Nervous System;) مي شود. پاسخ ديررس شنيداري ( Auditory Late Latency Response; ALLR) رويكرد نوروفيزيولوژيك خوبي در ارزيابي عملكرد CANS است. اين مطالعه با هدف مقايسه ALLR در بيماران ديابتي وابسته به انسولين (نوع 1) و افراد عادي انجام شد.روش بررسي:در اين مطالعه توصيفي تحليلي و غير مداخله اي، ALLR با استفاده از تون برست 1000 هرتز بر روي 25 بيمار ديابتي نوع يك و 25 فرد سالم همسان از نظر تحصيلات و جنس (شامل 12 مرد و 13 زن در هر دو گروه) با ميانگين سني 4/1 ±28/76 سال در بيماران و 3/6 ± 29/68 سال در گروه شاهد كه از لحاظ آماري اختلاف معني داري نداشتند (0/475=p)، اندازه گيري شد. داده ها با استفاده از آزمون t و آزمون همبستگي پيرسون (Pearson Correlation Tests; PCT) با استفاده از نرم افزار SPSS 17 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.يافته‌ ها:ميانگين نهفتگي و دامنه ALLR در بيماران ديابتي در مقايسه با گروه شاهد تفاوت معني‌داري داشت (0/001 p). همچنين ارتباط قوي بين تاخير ALLR و HbA1c و مدت زمان ابتلا به ديابت مشاهده شد (0/001 p).نتيجه ‌گيري:افزايش معني‌دار نهفتگي و كاهش معني‌دار دامنه ALLR در بيماران ديابتي نشان مي‌دهد كه پردازش اطلاعات شنوايي قشر مغز كندتر از افراد عادي است.