نوروپاتي دردناك ديابتي وعوامل دارويي موثر بر آن

مقدمه و هدف: امروزه نوروپاتي دردناك ديابتي در ميان جمعيت مبتلا به ديابت شيوع بالايي دارد. عدم درك صحيح كادر درماني در مورد مسير پاتوژنز نوروپاتي دردناك ديابتي، دليل اصلي ناديده گرفته شدن و عدم درمان به موقع آن است. در اين مطالعه روش‌هاي درمان دارويي و  غيردارويي كه اخيراً توسط FDA تأييد شده است مورد بحث قرار خواهد گرفت. مواد و روش ها: به منظور نگارش اين مطالعه، از كليدواژه هاي نوروپاتي دردناك ديابتي، ديابت، نوروپاتي، داروهاي ضد تشنج ، مكانيسم هاي پاتولوژيك Painful diabetic neuropathies ، Diabetes ، Anticonvulsants drugs و Pathological mechanisms به منظور جست و جو در پايگاه هاي اطلاعاتي PubMed و Google scholar  استفاده شد. در طي جست و جو، تنها مطالعات كلينيكال و پري-كلينيكال مرتبط با نوروپاتي دردناك ديابتي در بررسي ها گنجانده شدند و مطالعات مرتبط با ساير انواع نوروپاتي ها از مطالعه حذف شدند. در ابتدا 256 مقاله ي مرتبط توسط مطالعه كنندگان يافت شد. پس از حذف مطالعات مشابه و نتايج نامربوط به هدف مطالعه ي حاضر، در نهايت66 مطالعه به منظور نگارش اين مطالعه انتخاب گرديد.يافته ها:  در حال حاضر مديريت اين بيماري با كنترل قند خون، مديريت عوامل خطرساز در سبك زندگي فردي و مديريت مسير هاي پاتوژنز اين عارضه انجام مي شود. درمان هاي موجود كه به طور قابل توجهي نوروپاتي هاي دردناك ناشي از ديابت را كاهش مي دهند، عمدتاً شامل عواملي هستند كه روي كانال هاي يوني تاثير مي گذارند. تحقيقات اخير، تمركز خود را معطوف بر مكانيسم هاي دخيل در بروز نوروپاتي دردناك ديابتي نموده اند. در اين ميان مي توان به مطالعات انجام گرفته بر روي  مسير پليول، مسير هگزامين، PKC و استرس اكسيداتيو، به منظور مديريت درد به جاي رويكرد مبتني بر كانال هاي يوني اشاره نمود.نتيجه گيري: عوامل فعلي (دولوكستين، مواد افيوني و غيره) اثربخشي محدودي دارند و در طولاني مدت داراي عوارض جانبي فراواني هستند. اگر چه درمان هاي مكمل و جايگزين نيز مؤثرند، اما در بالين عمدتا با محدوديت هاي فراواني رو به رو ​​هستند.