بررسي تاثير تجويز وابسته به دوز سولفات منيزيوم بر غلظت سرمي سايتوكاين التهابي TNF-α به عنوان درمان نفروپاتي ديابتي و نوروپاتي محيطي در مدل حيواني

مقدمه و هدف: عارضه هاي نفروپاتي و نوروپاتي محيطي ديابتي به سبب غلظت بالاي سايتوكاين پيش التهابي TNF-α ايجاد مي شود. اين سايتوكاين به عنوان يك بيوماركر جديد در بررسي پاتوژنز بيماري ديابت موثر است چرا كه ميـزان آن به سبب صدمـه گلومرولي، صدمـه توبولي و فيبـروز دچار تغيير شود. در اين مطالعه، تاثير وابسته به دوز سولفات منيزيوم بر غلظت سرمي TNF-α در مدل حيواني القاء شده با پكلي تاكسول مورد توجه قرار گرفت. روش پژوهش: 24 سرموش صحرايي نر نژاد ويستار با ميانگين وزني 40±200 گرم بصورت تصادفي در 4 گروه قرار گرفتند. سه گروه آزمايش 1، 2 و 3 و گروه كنترل طراحي شد. در هرگروه 6 موش قرار گرفتند. به همه گروه ها جهت القاي نوروپاتي مقدار 10 ميلي گرم بر واحد كيلوگرم داروي پكلي تاكسل بصورت درون صفاقي (يك روز درميان) تجويز شد. جهت ممانعت از بروز نوروپاتي نيز سولفات منيزيوم در دوزهاي 75، 150 و 300 ميلي گرم بر واحد كيلوگرم بصورت درون صفاقي (روزانه) تجويز شد. بعد از 7 روز نمونه گيري انجام شد. سرم ها جدا شدند و غلظت TNF-α  به روش الايزا بررسي گرديد. يافته ها: ميانگين غلظت سرمي TNF-α در تمام گروه هاي آزمايش افزايش داشت. بطوريكه در گروهE1  ميانگين غلظت اين سايتوكاين (0.26±2.31 pg/ml[1]) در مقايسه با گروه كنترل (0.21±1.46) افزايش معني داري را نشان داد. (P 0.05) در گروه E3 نيز شاهد افزايش معني دار غلظت سرمي اين سايتوكاين (1.32±4.54) در مقايسه با گروه كنترل بوديم (P 0.05). اما در گروه E2، اين افزايش ميانگين (1.08±3.34) در مقايسه با گروه كنترل غيرمعني دار بود .(P 0.05). نتيجه گيري: اين مطالعه ضمن تاييد افزايش سطح سرمي TNF-α ناشي از تزريق پكلي تاكسول، نشان داد كه تجويز دوزهاي 300 و 150 ميكروگرمي سولفات منيزيوم به سبب كاهش سطح سرمي TNF-α، موجب كاهش پتانسيل بروز نفروپاتي و نوروپاتي محيطي شده است.