كشف تجربه زيست سلامت مدار نزد بيماران ديابتي: يك مطالعه پديدارشناسي

مقدمه و هدف: در اين تحقيق ديابت از بعد كيفي پديدار شناسي مورد توجه قرار گرفت. پديدارشناسي به‌منزله روشي براي بيان و توصيف تجربه و فرايندهاي معنا دهي، مي‌تواند توصيف جامعي از تجربه انسان از بيماري ارائه دهد. ديابت در بيماران ديابتي به طور ريشه اي و عميق با ابعاد متفاوت زيست جهان آن ها مرتبط است. از اين رو هدف اصلي مطالعه حاضر، بررسي تجارب بيماران ديابتي در جهت فهم عميق تر زيست سلامت مدار بود.مواد و روش ها: اين پژوهش با رويكرد كيفي و با استفاده از روش پديدار شناسي شوتز انجام گرفت و به همين دليل، محقق از مصاحبه عميق و متوالي به عنوان ابزاري براي كسب توصيفات تجربه زيسته استفاده نمود. در مجموع 21 فرد ديابتي ساكن شهر جهرم به روش نمونه گيري هدفمند در طول يك دوره 8 ماهه مورد مطالعه قرار گرفتند. داده هاي جمع آوري شده با استفاده از روش Schutz تحليل و طبقه بندي گرديدند.يافته ها: يافته ها مشتمل برشش مضمون اصلي خود مراقبتي، خواب، كنترل وزن، سلامت جسماني، سلامت جنسي و  سلامت رواني  و 21 مضمون فرعي بود. نتيجه گيري: اصلاح زيست سلامت مدار در بيماران ديابتي نياز به نگرشي همه جانبه است. بيماران ديابتي زيست سلامت مدار را تجربه كردند. به نظر مي رسد كه خودمراقبتي، سلامت جسمي، سلامت رواني و سلامت جنسي در تجربه  زيست سلامت مدار بيماران ديابتي نقش مهمي دارند.