توسعه داربست هاي پلي‌‌كاپرولاكتون/ نانوذرات اكسيد روي/ كيتوسان براي مهندسي بافت پوست و بهبود خواص مكانيكي آن

بافت پوست به عنوان بزرگ‌ترين و يكي از مهم‌ترين اندام‌‌هاي بدن انسان كه بيش از ساير بافت‌ها در معرض آسيب است از سه لايه اصلي اپيدرم، درم و هيپودرم تشكيل شده است. از مهندسي بافت و مواد بيولوژيكي به عنوان پشتيبان سلول مي‌توان براي بازسازي بخش‌‌هاي آسيب ديده اين بافت استفاده كرد. در پژوهش حاضر، به منظور الگوبرداري از بافت زنده پوست و تسريع بهبودي زخم، داربستي سه لايه ساخته شد. نانوكامپوزيت پايه پليمري متخلخل پلي‌‌كاپرولاكتون/ نانوذرات اكسيد روي با مقادير صفر، 5، 10 و 15 درصد وزني از نانوذرات اكسيد روي در دو لايه و به روش ريخته‌گري حلال/شستشوي نمك ساخته شد. لايه سوم از جنس كيتوسان و به صورت غشا به كمك عامل پيوند عرضي كننده هيدروكسيد سديم روي دو لايه قبلي اضافه شد. ساختار فازي، گروه عاملي شيميايي و مورفولوژي داربست‌‌هاي ساخته شده به ترتيب با استفاده از الگوي پراش پرتو ايكس (XRD)، طيف‌سنجي مادون قرمز با تبديل فوريه (FTIR) و ميكروسكوپ الكتروني روبشي (SEM) مورد بررسي قرار گرفتند. براي ارزيابي خواص مكانيكي، داربست‌‌هاي ساخته شده مورد آزمون استحكام فشاري قرار گرفتند. نتايج به دست آمده نشان داد كه تخلخل داربست‌‌هاي سه لايه ساخته شده تا حدي به صورت گرادياني تغيير ‌‌يافته است. انسجام ساختاري، يكپارچگي مورفولوژي و استحكام فشاري داربست‌‌هاي با 5 درصد وزني نانوذرات اكسيد روي كه در آنها از عامل پيوند عرضي كننده براي افزودن غشاي كيتوسان استفاده شده بود به طور قابل توجهي بيشتر از ساير داربست‌هاي ساخته شده بود.