بررسي تاثير نسبت سيستم راهگاهي بر كيفيت ريخته‌گري بدنه پمپ فولادي به كمك شبيه‌سازي

با توجه به تاثير نسبت سيستم راهگاهي بر ميزان حفرات انقباضي تشكيل شده و در نتيجه بر خواص مكانيكي قطعات فولادي، بهينه‌سازي سيستم راهگاهي يكي از مباحث مورد علاقه محققين فعال در زمينه ريخته‌گري است. در اين تحقيق، ريخته‌گري بدنه پمپ گريز از مركز فولادي، شبيه‌سازي شده، در ادامه تاثير نسبت سيستم راهگاهي بر كيفيت محصول به دست آمده، مورد ارزيابي قرار گرفته است. پارامترهاي مورد ارزيابي شامل محل تشكيل نقاط داغ، سرعت عبور ذوب از راهباره‌ها و يكنواختي ورود ذوب از راهباره‌ها مي‌باشند. نتايج به دست آمده نشان داد كه در مورد قطعه مورد بررسي، هر دو نسبت راهگاهي پيشنهاد شده 1/5:2:1 و 1:3:3 قادر به توزيع مناسب ذوب هستند. به نحوي كه در هر دو نسبت راهگاهي، آخرين نقاطي كه منجمد مي‌شوند، دور از مناطق تحت تنش بالا در قطعه خواهند بود. اگرچه استفاده از نسبت راهگاهي 1/5:2:1 مي‌تواند به پر بودن راهگاه و در نتيجه بهبود كارايي آن در جبران انقباض صورت گرفته منجر شود و از ورود گازهاي خارجي تا حد زيادي جلوگيري نمايد. همچنين ملاحظه شد كه تقارن راهباره‌ها نسبت به يكديگر اهميت زيادي ندارد، بلكه تقارن آنها نسبت به محل راهگاه از اهميت بالايي جهت اطمينان از سرعت و رفتار يكنواخت ذوب عبوري از راهباره‌هاي مختلف برخوردار است.