ارتباط ميان درصد چربي شير دريافتي و شاخص ‌هاي متابوليك قلبي در مردان بزرگسال: نتايج حاصل از يك مطالعه مقطعي

سابقه و هدف: تأثير چربي شير بر وضعيت متابوليك و استعداد ابتلا به بيماري‌هاي قلبي عروقي همواره موضوعي مورد مناقشه بوده است. در اين تحقيق، تجزيه و تحليل مقطعي براي تعيين ارتباط بين محتواي چربي شير و سطوح ليپيدي و تن‌سنجي مردان بزرگسال انجام شده است. مواد و روش ‌ها: به منظور دستيابي به اهداف فعلي، يك تجزيه و تحليل مقطعي براي تعيين ارتباط بين محتواي چربي شير و سطوح ليپيد و تن‌سنجي مردان بزرگسال انجام شد. بدين منظور، نمونه اي از 1805 مرد، از داده‌هاي بررسي سلامت و تغذيه ملي ايالات متحده آمريكا  (NHANES) 2016-2015 وارد آناليز آماري شدند. سه مدل رگرسيون لجستيك چند متغيره مختلف، با تنظيم عوامل مداخله‌گر براي تعيين اين ارتباط مورد استفاده قرار گرفتند. يافته‌ها‌: بر اساس مدل كاملاً تنظيم شده، مردان بزرگسال مصرف كننده ي شير حاوي 3.25 درصد چربي در مقايسه با دريافت كنندگان شير  شير حاوي 1-0 درصد چربي، نسبت شانس بيشتري براي مقادير بالاي شاخص توده ي بدني (BMI) و دور كمر داشتند (به ترتيب 1.49OR: و 1.89-1.18:CI در برابر  1.34OR: و 1.66-1.09:CI). علاوه بر اين، مردان بزرگسالي كه شير 3.25 درصد چربي مصرف مي‌كردند، نسبت شانس كمتري براي سطوح بالاي كلسترول تام (TC) و نسبت كلسترول تام به ليپوپروتئين-كلسترول پرچگال (TC/HDL-C) داشتند (به ترتيب 0.71OR: و 0.88-0.56:CI، 0.70OR: و 0.89-0.54:CI). همچنين نسبت شانس مقادير بالاي LDL-C و  non-HDL-C با مصرف شير حاوي 2% چربي نسبت به شير حاوي 1% چربي كمتر بود (به ترتيب0.57OR: و 0.89-0.36:CI  و 0.74OR: و 0.99-0.55:CI). نتيجه گيري: اين تحقيق نشان مي‌دهد مرداني كه شير با چربي كامل مصرف مي‌كردند در قياس با مصرف كنندگان شير بدون/كم چربي، نسبت شانس كمتري براي داشتن سطوح بالاي چربي‌هاي مضر خون دارند؛ اين در حالي است كه نسبت شانس سطوح بالاي BMI و دور كمر در آنها بالاتر است.