تأثير منبع كنترل بر تصميمات سرمايه‌گذاران در بورس اوراق بهادار تهران با توجه به درجه ريسك‌ پذيري آن‌ها

سرمايه‌گذاري بهينه در بازار رقابتي امروز، نيازمند اتخاذ تصميمات عاقلانه در بازار سرمايه از جانب سرمايه‌گذاران است. اين امر منوط به شناسايي و اولويت‌بندي مؤلفه‌هاي مهم تأثيرگذار بر رفتار تصميم‌گيري سرمايه‌گذاران است. بر اين اساس، پژوهش حاضر با هدف بررسي تأثير منبع كنترل بيروني و دروني بر سبك‌هاي تصميم‌گيري (عقلايي، وابستگي، آني، شهودي و اجتنابي) سرمايه‌گذاران در بورس اوراق بهادار تهران با توجه به درجه ريسك‌پذيري آن‌ها صورت گرفته است. اين پژوهش از نظر هدف بنيادي، تجربي و از نظر ماهيت توصيفي- پيمايشي است. جمع‌آوري اطلاعات در اين پژوهش از طريق پرسشنامه بوده است و عمل توزيع پرسشنامه ميان اعضا نمونه از طريق نمونه‌گيري تصادفي انجام گرفته است. جامعه آماري شامل كليه سرمايه‌گذاراني است كه در بورس اوراق بهادار تهران داراي كد بورسي هستند. براي آزمون فرضيه‌ها از نرم‌افزار آماري اسمارت پي.ال.اس استفاده گرديد. نتايج پژوهش نشان مي‌دهد كه منبع كنترل دروني با توجه به درجه ريسك‌پذيري سرمايه‌گذاران تأثير مثبت و معناداري بر سبك تصميم‌گيري وابستگي دارد و در مقابل تأثير آن بر سبك‌هاي عقلايي، آني، شهودي و اجتنابي غير معنادار است. هم‌چنين منبع كنترل بيروني با توجه به درجه ريسك‌پذيري سرمايه‌گذاران تأثير مثبت و معناداري بر سبك آني دارد و در مقابل تأثير آن بر سبك عقلايي، وابستگي، شهودي و اجتنابي غير معنادار است.