بررسي اثر واردات كالاهاي فناوري اطلاعات و ارتباطات بر توليد انرژي‌هاي تجديدپذير

افزايش انتشار گازهاي گلخانه‌اي موجب افزايش گرمايش زمين و همچنين آلودگي‌هاي محيط زيستي شده است، كه اين خود، يكي از بحران‌هايي است كه امروزه بشر با آن مواجه است. براي مقابله با اين بحران، بسياري از كشورها به جايگزين كردن انرژي تجديدپذير به جاي انرژي فسيلي ترغيب شده‌اند. يكي از راه‌هاي افزايش توليد انرژي‌هاي تجديدپذير، واردات كالاهاي فناوري اطلاعات و ارتباطات مي‌باشد به همين دليلهدف اين مطالعه بررسي اثر واردات كالاهاي فناوري اطلاعات و ارتباطات بر توليد انرژي‌هاي تجديدپذير در ايران است. براي دستيابي به اين هدف از الگوي تعادل عمومي قابل محاسبه، مبتني بر ماتريس حسابداري اجتماعي سال 2014 كه مربوط به ايران و ساير نقاط جهان مي‌باشد، استفاده شده است. نتايج نشان مي دهد كه با كاهش تعرفه كالاهاي ICT،واردات آنها افزايش و توليد اين كالاها كاهش خواهد يافت. علاوه براين، توليد انرژي هاي تجديدپذير كاهش مي يابد. اما چنانچه واردات كالاهاي ICT همراه با افزايش بهره وري عوامل توليد باشد، توليد انرژي هاي تجديدپذيربهبود پيدا مي كند. با كاهش تعرفه بر واردات كالاهاي ICT  ميزان انتشار CO2 كاهش مي يابد و افزايش بهره وري عوامل توليد، كاهش انتشار كربن را تشديد مي نمايد. براساس نتايج بدست آمده، پيشنهاد مي‌شود كه دولت از ظرفيت‌هاي مربوط به كالاهاي فناوري اطلاعات و ارتباطات، به منظور جايگزيني انرژي تجديدپذير به جاي انرژي فسيلي و به تبع آن كاهش آلودگي ناشي از مصرف سوخت‌هاي فسيلي، به طور بهينه استفاده كند.