اثر تنش خشكي بر شاخص‌هاي رشدي و فيزيولوژيكي چهار پايه پسته

به‌منظور ارزيابي ميزان مقاومت چند پايه پسته به تنش خشكي، آزمايشي به‌صورت فاكتوريل در قالب طرح كاملاً تصادفي با دو فاكتور خشكي در سه سطح (3، 6 و 9 روز) و پايه در چهار سطح (’بادامي ريز زرند‘،’قزويني‘، يوريكارپا و يك هيبريد بين گونه‌اي (ورا × تربينتوس) و سه تكرار در شرايط گلخانه به اجرا در آمد. نتايج نشان داد كه تنش خشكي سبب كاهش شاخص‌هاي رشدي و فيزيولوژيكي شد به‌گونه‌اي كه كم‌ترين كاهش وزن خشك اندام هوايي مربوط به پايه هيبريد و بيش‌ترين كاهش مربوط به پايه ‘قزويني‘ بود. در پاسخ به تنش خشكي، ميزان پرولين و كربوهيدرات‌هاي محلول در برگ پايه‌هاي مورد بررسي افزايش يافت. بيش‌ترين ميزان پرولين (0.60 ميلي گرم بر گرم وزن تر) و كم‌ترين ميزان كربوهيدرات‌هاي محلول (0.88 ميلي گرم بر گرم وزن تر) در پايه’بادامي ريز زرند‘ديده شد. بيش‌ترين ميزان كربوهيدرات‌هاي محلول نيز در پايه‌هاي يوريكارپا (1.64 ميلي گرم بر گرم وزن تر) و هيبريد (1.58 ميلي‌گرم بر گرم وزن تر) مشاهده شد. تنش خشكي بر غلظت عناصر غذايي اندام هوايي و ريشه تأثيرداشت. به‌طوري‌كه تنش خشكي سبب افزايش ميزان پتاسيم اندام هوايي و ريشه گرديد. بالاترين غلظت پتاسيم اندام هوايي و ريشه به‌ترتيب در پايه‌هاي يوريكارپا (3، 1.8 درصد) و هيبريد (2.7، 2 درصد) مشاهده شد. با توجه به نتايج پژوهش حاضر مي‌توان عنوان كرد كه پايه‌هاي يوريكارپا و هيبريد از پتانسيل بالاي مقاومت به خشكي برخوردارند.