معرفي دست‏‌نوشته‏‌اي كهن به لري از قرن يازدهم هجري قمري

بررسي تاريخي زبان‏‌ها و گويش‏‌ها نيازمند جمع‏‌آوري شواهد كافي و طبقه‏‌بندي و ارائه آنهاست؛ امري كه هر نوع تحليل و نتيجه‏‌گيري علمي و تاريخي به طور طبيعي مسبوق به آن است. اما در ميان زبان‏‌ها و گويش‏‌هاي ايراني، لري از جمله نمونه‏‌هايي است كه منابع كهن اندكي از آن برجاي مانده و براي شناسايي آن از نظر تاريخي، شواهد مكتوب چنداني در اختيار نداريم. ازاين‏‌رو تلاش براي يافتن منابع مكتوب و مورد اعتماد از لري، به درك تاريخي دقيق‏‌تر و ارائه تصويري كامل‏‌تر از سير تكامل آن ياري خواهند رساند. براين‏‌اساس، نوشتار حاضر بر آن است تا با معرفي يكي از قديمي‏‌ترين و احتمالاً قديمي‏‌ترين سند مكتوب شناسايي‏‌شده به لري كه در جلد 14 فهرست نسخه‏‌هاي خطي كتابخانه و موزۀ ملّي ملك با عنوان «كتابت لري كه از جانب محمد زمان خان به احمدخان بختياري نوشته‏‌اند» ثبت شده‏‌است، نوري تازه بر سير تاريخي آن بتاباند. در مقالۀ حاضر به برخي ويژگي‏‌هاي دستوري و واژه‏‌هاي به‏‌كار رفته در متن در كنار ويژگي‏‌هاي خطي، املايي و آوايي پرداخته شده‏‌است. همچنين در خصوص برخي كلمات و ريشه‏‌شناسي آنها توضيحاتي ارائه شده‏‌است. شرح و توضيح ساير واژه‏‌ها به‏‌ويژه افعال و همچنين تصاوير و تعابير شاعرانه آن نيازمند مقاله‏‌اي مستقل است كه براي جلوگيري از طولاني شدن متن جداگانه منتشر خواهد شد.