طبقه‌بندي الفباي فارسي براساس ساختار نوشتاري

تاكنون بحث دربارهٔ ويژگي‌هاي الفباي فارسي بيشتر در چارچوب آواشناسي و واج‌شناسي مطرح بوده و ازلحاظ خط‌شناسي و ساختار نوشتاري طبقه‌بندي دقيقي از حروف الفبا ارائه نشده است. نويسه‌ها (اعمّ از حروف، اعداد و علائم نوشتاري) خود از اجزاي كوچك‌تري تشكيل شده‌اند كه مي‌توانيم آن‌ها را «نويسك» بناميم. نويسك‌هاي اصلي در الفباي فارسي، كه در ساختار شماري از حروف تكرار مي‌شوند، مبناي دقيقي براي طبقه‌بندي الفبا به دست مي‌دهند. اين نويسك‌ها عبارتند از نويسك افقي، عمودي، دايره، دندانه، چشمه، پايه و نقطه. همچنين، طبقه‌بندي الفبا ازلحاظ پيوندپذيري، كه با ساختار حروف ارتباط دارد، امكان‌پذير است و از اين لحاظ حروف الفباي فارسي به دو دستهٔ «تكسوپيوند» (اقليّت) و «دوسوپيوند» (اكثريّت) تقسيم مي‌شوند. از طرف ديگر، شكل كوچك اكثريّت حروف وابسته يا نيمه‌وابسته به كرسي دندانه است كه باعث مي‌شود شكل كوچك نيز در اين حروف به دو صورت تكسوپيوند و دوسوپيوند نوشته ‌شود.