سنجش ادراك صوتي شهروندان در پياده راه چهارباغ عباسي اصفهان

فضاهاي شهري به‌عنوان يكي از عناصر اصلي ساختار شهر، نقش مهمي در ارتقاي كيفي زندگي شهري به عهده‌دارند. درگذشته طراحان شهري، بيشتر بر مفاهيم بصري و كالبدي فضاهاي شهري معطوف بوده و به مفاهيمي همچون كيفيت صوتي فضاهاي شهري كمتر پرداخته‌اند. بي‌توجهي به نقش صوت در طراحي و برنامه‌ريزي شهري، افزايش آلاينده‌هاي صوتي محيطي همچون صداي ناشي از ترافيك  را دربرداشته و همين امر، ادراك ذهني صوتي مغشوشي را در ميان شهروندان به وجود آورده است. همه اين موارد، لزوم  مطالعات منظر صوتي در طراحي محيط‌هاي شهري را روشن مي‌سازد. در پژوهش حاضر، كيفيت منظر صوتي پياده راه چهارباغ عباسي اصفهان به‌عنوان يكي از ارزشمندترين فضاهاي شهري تاريخي_فرهنگي در ايران، در راستاي  پاسخ به پرسش‌هاي زير بررسي‌شده است: 1) مؤلفه‌هاي صوتي مؤثر بر خوشايندي منظر صوتي در محدوده كدامند؟ 2) كيفيت كلي فضاي شنيداري در پياده راه چهارباغ عباسي چگونه ارزيابي مي‌شود؟  و 3) مؤلفه‌هاي نقش انگيز صوتي در پياده راه چهارباغ عباسي كدامند؟ بنابراين براي شناخت سنجه‌هاي كيفي،ابتدا با  كاربست پياده‌روي صوتي و ضبط اصوات به شناسايي منابع صوتي در محدوده اقدام شد. سپس 384 پرسشنامه  توسط افراد حاضر در محدوده تكميل شد. آوابرداشت ها  در روزهاي هفته در بهار 1401 انجام گرديدند. از افراد خواسته شد تا در مسيرهاي دلخواه خود به‌طوري‌كه بازديد  از همۀ فضاها را شامل شود، راه بروند. نتايج ارزيابي‌ها، ادراك افراد از فضاي شنيداري محدوده را به‌صورت مثبت نشان داد. نتايج همچنين نشان داد كه صداي مكالمه و قدم زدن افراد و صداي پرندگان مؤثرترين منابع صوتي در تبيين خوشايندي منظر صوتي محدوده هستند. همچنين مؤلفه‌هاي نقش انگيز صوتي شامل نشانه‌هاي صوتي از قبيل صداي مكالمه و  قدم زدن افراد و صداي دوچرخه، ريتم‌هاي صوتي شامل صداي اذان و فواره‌هاي آب، اصوات پس‌زمينه شامل صداي مكالمه و قدم زدن افراد و صداي پرندگان، سيگنال‌هاي صوتي شامل صداي اذان، صداي بازي كودكان و مكالمه افراد هستند. درمجموع، يافته‌ها نشان داد كه ادراك افراد مهم‌ترين ركن در خوشايندي منظر صوتي است.