تبيين عوامل شكل دهنده ي دلبستگي به مكان در شهر ساحلي بندر انزلي

همان طور كه مؤلفه هايي هستند كه از دلبستگي به مكان تأثير مي پذيرند، مؤلفه هايي هم وجود دارند كه بر دلبستگي به مكان تأثير مي­گذارند. پژوهش حاضر سعي بر آن دارد تا عوامل مثبت و منفي تأثيرگذار بر دلبستگي به مكان را تعيين نمايد. به منظور دستيابي به هدف پژوهش، از روش تركيبي كيفي_كمي بهره گرفته شده است. همچنين تصاوير گردآوري شده، بر اساس نوع مكان و مقياس جغرافيايي دسته بندي شدند. در پژوهش حاضر، 23 عامل مثبت( خاطرات، شباهت، نماد، احساسات مثبت، آرامش، راحتي، امنيت، تعادل شهر و طبيعت، ارتباط با طبيعت، بوي مطلوب، چشايي، لامسه، شنوايي، زيبايي شناختي، هويت منحصر به فرد، پشتيباني از علايق، موقعيت مكاني، نوع مسكن، رشد شخصي ، حفظ ميراث گذشته، حريم خصوصي، قدمت و انسجام اجتماعي) و هفت عامل منفي(آسيب ديدن محيط زيست، ركود اقتصادي، ناكارآمدي مديريت شهري، تنهايي، ناآگاهي و بي توجهي به جامعه، فراموش شدن فعاليت هاي فرهنگي و احساسات منفي) تأثيرگذار بر دلبستگي به مكان شناسايي شد. نتايج حاصل از پژوهش بيان مي دارد كه عوامل زيبايي شناختي، خاطرات و احساسات مثبت بيشترين تأثير مثبت را بر دلسبتگي به مكان و ناكارآمدي مديريت شهري، احساسات منفي و ركود اقتصادي بيشترين تأثير منفي را بر دلبستگي به مكان مي­گذارند. فضاي تفريحي، خانه، محله، مكان تجاري، فضاي شي، كاربري هاي فرهنگي،آموزشي،اداري و مكان اجتماعي، به ترتيب، بيشترين ميزان فراواني را كسب نمودند. فضاي محيطي، رايج ترين نوع مكان بود كه شامل مكان هايي مانند خانه چند طبقه، مسير كنار دريا، بازار و غيره مي شود. مديريت شهري مي تواند با مورد توجه قرار دادن عوامل مثبت و منفي، ميزان دلبستگي شهروندان به شهر را افزايش دهد.