ارزيابي ويژگي هاي پروبيوتيكي جدايه لاكتيكي غالب دستگاه گوارش و توليدمثل مرغ مادر گوشتي سويه راس 308

براي ارزيابي ويژگي هاي پروبيوتيكي جدايه لاكتيكي غالب دستگاه گوارش و توليدمثل مرغ مادر گوشتي سويه راس 308، نمونه هايي از غده پوسته، واژن، ايلئوم، روده كور و مدفوع مرغ و خروس مادر گوشتي گرفته شد. آزمون هاي مختلف در قالب طرح كاملاً تصادفي انجام شد. نتايج آزمون توالي يابي منجر به شناسايي لوي لاكتوباسيلوس برويس به عنوان باكتري اسيد لاكتيك غالب جدا شده از دستگاه گوارش و توليدمثل مرغ مادر گوشتي سويه راس 308 شد و لاكتوباسيلوس برويس جدا شده از ايلئوم (82.00 درصد) (0.05 P) در شرايط شبيه سازي شده دستگاه گوارش نسبت به لاكتوباسيلوس هاي جدا شده از ساير قسمت هاي دستگاه گوارش و دستگاه توليدمثل نسبت به اسيد و صفرا زنده ماني بيشتري داشت. بررسي اثر ضد باكتريايي جدايه مذكور نشان داد كه باكتري لوي لاكتوباسيلوس برويس بيشترين اثر مهاركنندگي را بر باكتري هاي شيگلا ديسانتري (87.00 درصد) و استافيلوكوكوس اورئوس (81.25 درصد) داشت. علاوه بر اين، بيشترين و كمترين ويژگي دگر اتصالي اين جدايه در برابر ليستريا مونوسايتوژنز (46.00 درصد) و سالمونلا تيفي موريوم (38.00 درصد) (0.05 P) مشاهده شد. اين جدايه داراي 43.00 درصد خاصيت خود اتصالي و فاقد فعاليت هموليزي بود. ارزيابي مقاومت آنتي بيوتيكي جدايه لاكتيكي نشان داد كه بيشترين ميزان قطر هاله عدم رشد باكتري (23.50 ميلي متر) مربوط به تيمار ايميپنم بود كه با تيمار هاي آمپي سيلين (22.50 ميلي متر) و ونكومايسين (22.50 ميلي متر) (0.05 P) اختلاف نداشت و كمترين ميزان آن (12.00 ميلي متر) مربوط به تيمار سفترياكسون بود كه با تيمار هاي جنتامايسين و سفالوتين اختلاف نداشت. نتايج اين مطالعه نشان داد كه باكتري لوي لاكتوباسيلوس برويس جدا شده از ايلئوم قابليت استفاده در تغذيه طيور به عنوان باكتري پروبيوتيك را دارد.