اثر زمان و مقدار تزريق ويتامين AD3E در اواخر آبستني بر كيفيت آغوز، غلظت فراسنجه‌هاي پلاسما و وضعيت آنتي‌اكسيداني ميش‌هاي افشاري و بره‌هاي آنها

به منظور مطالعه اثر تزريق ويتامين AD3E بر كيفيت آغوز ميش‌هاي افشاري و جذب ايميونوگلوبولين در بره‌هاي آنها از 40 رأس ميش بالغ افشاري با ميانگين وزن بدن 45 كيلوگرم استفاده شد. تيمارهاي آزمايشي شامل 1- ميش‌هاي تيمار شاهد (بدون تزريق ويتامين‌هاي AD3E)، 2- ميش‌هاي دريافت كننده 10 ميلي‌ليتر محلول تزريقي حاوي AD3E در چهار هفته قبل از زايش، 3- ميش‌هاي دريافت كننده 10 ميلي‌ليتر محلول تزريقي حاوي AD3E در دو هفته قبل از زايش و 4- ميش‌هاي دريافت كننده پنج ميلي‌ليتر محلول تزريقي حاوي AD3E در چهار و دو هفته قبل از زايش بودند. بيشترين غلظت گلوكز و مالون‌دي‌آلدئيد در يك هفته قبل از زايش در پلاسماي ميش‌هاي گروه شاهد مشاهده شد (0.05 P). تزريق ويتامين AD3E در مقايسه با عدم تزريق آن باعث افزايش پروتئين كل و شاخص بريكس پلاسماي ميش‌ها در يك هفته قبل از زايش و در بره‌هاي آنها شد (0.05 P). كمترين شاخص بريكس در آغوز ميش‌هاي گروه شاهد مشاهده شد (0.05 P). درصد پروتئين آغوز ميش‌هاي گروه شاهد در مقايسه با ديگر گروه‌ها تمايل به كاهش داشت (0.08=P). تزريق 10 ميلي‌ليتر محلول ويتامين AD3E در دو هفته قبل از زايش باعث افزايش فعاليت گلوتاتيون پراكسيداز، سوپراكسيد دسموتاز و ظرفيت آنتي‌اكسيداني كل در پلاسماي ميش‌ها در يك هفته قبل از زايش و بره‌هاي آنها شد (0.05 P). به ‌طور كلي، تزريق 10 ميلي‌ليتر ويتامين AD3E در دو هفته قبل از زايش باعث افزايش غلظت پروتئين كل و ظرفيت آنتي‌اكسيداني پلاسماي ميش‌ها، افزايش درصد پروتئين آغوز و به دنبال آن، افزايش غلظت پروتئين كل و ظرفيت آنتي‌اكسيداني پلاسماي بره‌هاي آنها شد.