ويژگي‌ها و رويكردهاي قصاصون در حوزۀ تفسير قرآن در سده‌هاي اوليۀ اسلامي

يكي از ابزارها و اسلوب‌هاي كلامي تأثيرگذار و كارآمد در انتقال مفاهيم و تجارب اممكه پيشينه‌اي كهن دارد، قصه و قصه گويي است. در جامعه‌ي اسلامي، اين فن، صبغه ديني يافت و قصاصون يهودي تازه مسلمان، آموزه‌هاي آئين پيشين (يهوديّت) خود را در لفافه دين اسلام با استفاده از اسلوب قصه گويي، وارد فرهنگ جامعه نمودند. يكي از حوزه هايي كه رويكرد قصاصون در امان نمانده است، حوزه تفسير قرآن است. هدف ما در اين تحقيق، بررسي و تبيين تحقيقي ويژگي ها و دلايل رويكردهاي قصاصون به حوزه تفسير قرآن در سده هاي اوليه اسلامي است. روش اين تحقيق، روش توصيفي ـ تحليلي متكي به اسناد كتابخانه اي، است. يافته هاي پژوهش نشان مي دهد كه ماهيت فعاليت اين گروه در حوزه تفسير قرآن كريم، در تعارض با مفاد آيات قرآن و آموزه هاي اسلام قرار داشت. پرگويي در تفسير قرآن و ذكر مطالب حاشيه اي در تفسير آيات قرآني و تفاسير تحريف آميز از شخصيت و تاريخ وقايع انبياي الهي و نبي مكرم اسلام (ص) و تحريف و تخريب مباني و اصول بنيادين دين مبين اسلام ، سه خصوصيت رويكرد منفي قصاصون به تفسير قرآن كريم است و دلايل اصلي فعاليت و رويكرد منفي و مخرب قصاصون در تفسير قرآن كريم، عبارت از عدم آگاهي قصاصون به علم تفسير قرآن و قواعد آن و نيز اتكا و ابتناي كامل و همه جانبه بر اسرائيليات مي باشد.