ارزيابي و تحليل سايزموتكتونيك و توان لرزه‌خيزي حوضه آبخيز افچه، بيله‌سوار

از اين رو آگاهي از وضعيت فعاليت‌هاي نئوتكنيك و توان لرزه‌خيزي منطقه جهت جلوگيري از ساخت و ساز غير‌اصولي در حوضه‌ مورد تحقيق ضروري است. هدف از پژوهش حاضر ارزيابي توان لرزه‌خيزي گسل‌ها در حوضه‌ بيله‌سوار است. در اين پژوهش براي ترسيم نقشه‌ها و تحليل آن‌ها از نرم‌افزار ArcGIS استفاده شد. ابتدا با استفاده از نقشه زمين‌شناسي 1:100000 سازمان زمين‌شناسي و اكتشافات معدني كشور در حوضه‌ مورد مطالعه، گسل‌هاي (اصلي و فرعي) تعيين و طول آن‌ها مشخص شد. سپس توان لرزه‌زايي گسل‌هاي منطقـه با استفاده از روابط زارع(1374)، نوروزي (1985) و نوروزي و اشجعي (1978) محاسبه شد. با توجه به نتايج، متوسط توان لرزه‌زايي بر حسب ريشتر در گسل‌هاي حاجي محمود قره‌ككيل 4.53، گورچينلو حاجي‌بيوك 4.09، حاجي اسماعيل ايمان‌خان 4.37، حاجي قدرت‌كندي 4.80، قشلاق آق‌برون 4.38، شابي‌كندي 5.03، ايده‌لو 5.24، كهل‌قشلاق 4.56، حاجي نورش‌كندي 4.32، قشلاق محمودلار 4.47، قشلاق حاج اكبر 4.39، جهان خانملو 3.75 و چاي قشلاقي سياب 3.53 است. نتايج حاصله نشان داد كه منطقه مورد مطالعه، به‌خصوص بخش‌هاي مركزي به سمت جنوب حوضه به‌علت تمركز خطواره‌هاي گسلي، از نظر لرزه‌خيزي مستعد است و امكان وقوع زمين‌لرزه‌هايي با بزرگي بيش‌تر از 4 ريشتر در آن است. گسل‌هاي ايده‌لو، شابي‌كندي و حاجي قدرت‌كندي به‌ترتيب داراي بالاترين توان لرزه‌زاي در منطقه هستند. بررسي‌ها هم‌چنين نشان مي‌دهد كه بين توان لرزه‌زايي گسل‌ها با طول گسل ارتباط مستقيم وجود دارد. با توجه به نبود مطالعات كافي در مورد تكتونيك و لرزه‌خيزي منطقه، بايستي به‌جهت حصول اطمينان بيش‌تر، مطالعات ديگري در رابطه با سايزموتكتونيك و‌ پهنه‌بندي منطقه از نظر لرزه‌خيزي نيز انجام گيرد.