بررسي عددي و تجربي اتصال فلنج به جان اسپارهاي بال كامپوزيتي يك شناور پرنده

بال يك شناور پرنده  علاوه بر فشارهاي آيروديناميك تحت نيروهاي تركيبي هيدورديناميك از طرف اسكي( ناشي از نشست و برخاست روي دريا) نيز مي باشد. در حالت نشست نامتقارن، گشتاور خمشي اعمالي به اسپارهاي بال يكي از مهمترين حالت هاي بارگذاري در طراحي سازه اسپار بال مي باشد. در بال كامپوزيتي، بحراني ترين بخش آن، اتصال فلنج به جان اسپار مي باشد. در مدل‌سازي المان محدود بال كامپوزيتي واقعي كه از تعدادي اسپار، ريب و اعضاي ديگر تشكيل شده‌اند، اتصال فلنج به جان اسپار، به صورت ساده و بدون مدل‌سازي جزييات اتصال انجام مي‌شود. در شبيه سازي تير ساده، از تعداد شبكه و گره خيلي كمتري نسبت به شبيه ‌سازي كامل استفاده مي‌شود و نحوه اتصال فلنج به جان تير مدل سازي نمي‌شود، لذا مي بايست استحكام المان اتصال دهنده و نحوه طراحي و محاسبه رفتار آن مشخص شود. در اين تحقيق، تحليل اجزاء محدود اسپارهاي بال يك شناور پرنده با سطح مقطعI با هندسه‌هاي متفاوت تحت انواع بارگذاري (مطابق استاندارد) براي حالت‌هاي مختلف عملكردي، انجام مي‌شود. پس از آن بر اساس نتايج حاصل از تحليل عددي، قواعد و دستورالعمل هاي كلي و ساده طراحي در خصوص نحوه اتصال فلنج به جان اين اسپارها ارائه مي شود. در پايان جهت صحه گذاري نتايج المان محدود،  ساخت و آزمون يك نمونه تجربي نيز انجام گرديده است كه مقايسه نتايج نشان دهنده تطابق بسيار خوبي است.