تحليل امواج سواحل مكران با استفاده از پارامترهاي بدون بعد تيزي و سن موج

امواج در سطح دريا آشكارترين پديده هوا - درياست. اين امواج تأثير قابل‌توجهي بر زيرساخت‌هاي ساحلي، فرسايش ساحلي و انتقال رسوب دارند. شناسايي امواج حاكم بر منطقه و حالت دريا با تمركز بر تغييرپذيري فصلي آن و پارامترهاي بي‌بعد مانند تيزي موج و سن موج اهميت زيادي دارد. با توجه به تفاوت جزئيات ميدان موج، براي بررسي دقيق و تحليل كيفي و توسعه سيستم پيش‌بيني امواج ناشي از باد و ارزيابي عملكرد آن در سواحل شمالي درياي عمان، از داده‌هاي شبيه‌سازي‌شده و قابل‌اعتماد، مدل نسل سوم Mike 21 – SW، واداشته شده توسط نيروي باد استفاده شده است. ضمن رسيدن به ارزش مطلوب داده‌ها توسط ضرايب قابل تنظيم سفيدك موج و كاليبراسيون با داده‌هاي اندازه‌گيري شده توسط دستگاه ADCP، واقع در ايستگاه‌هاي معيني از اين مناطق، در سال 2016، تغييرات فصلي و سالانه داده‌هاي امواج ناشي از باد در سواحل شمالي درياي عمان موردمطالعه قرار گرفته‌ است. مي‌توان گفت اقليم منطقه تحت‌تأثير امواج ناشي از باد شمال غربي، موسمي و همچنين امواج اقيانوس هند قرار دارد. ضمن همبستگي بسيار خوب پارامترهاي خروجي مدل با داده‌هاي اندازه‌گيري، نتايج حكايت از تغييرات فصلي و مكاني امواج از شرق به غرب دارد. در توزيع توأم داده‌هاي عكس سن موج‌ـ‌تيزي موج، عكس سن موج بيشتر از 1.5 به دليل عدم توسعه‌يافتگي كامل حالت دريا به‌ندرت اتفاق مي‌افتد و در تيزي كمتر از 0.01 گسستگي ديده مي‌شود. كه مي‌تواند باعث شناسايي امواج حاكم بر منطقه شود. عمده امواج در دوره مونسون ناشي از بادهاي موسمي با محدوده تغييرات عكس سن موج 0.83 – 0.2 و تيزي حداكثر 0.02 است. در دوره غير مونسون امواج زيادي داراي عكس سن موج بيشتر از 0/83 هستند.