مدل‌ سازي تأثيرات درياي خزر بر كيفيت آب‌ هاي زيرزميني نوار ساحلي

منابع آب‌هاي زيرزميني به‌ عنوان اصلي‌ ترين و مهم‌ ترين منبع آب شرب، كشاورزي و صنعت به ‌شمار مي‌روند. بررسي كيفيت اين منابع ازجمله ميزان سختي آب عامل مهمي در مسائل هيدروژئولوژي است. در اين پژوهش به‌منظور برآورد و مدل‌ سازي ميزان سختي آب زيرزميني نواحي ساحلي درياي خزر كه براي برنامه‌ريزي مديريتي و آمايش سرزمين امري ضروري و مهم است از مدل هيبريدي رگرسيون بردار پشتيبان با الگوريتم‌هاي كرم شب‌تاب و ازدحام مرغ استفاده شد. براي اين منظور پارامترهاي كيفي چاه‌هاي پيزومتري بابلسر واقع در استان مازندران شامل هيدروژن كربنات، كلريد، سولفات، منيزيم و كلسيم در مقياس زماني ماهانه در طي دوره آماري (1392-1402) به‌عنوان ورودي و ميزان سختي آب به‌عنوان پارامتر خروجي انتخاب شد. معيارهاي ضريب همبستگي، ريشه ميانگين مربعات خطا و ضريب نش ساتكليف براي ارزيابي و نيز مقايسه عملكرد مدل‌ها مورداستفاده قرار گرفت. نتايج حاصله نشان داد مدل رگرسيون بردار پشتيبان-كرم شب‌تاب بيشترين ضريب همبستگي 0.980، كمترين ريشه ميانگين مربعات خطا ppm 0.115، ميانگين قدر مطلق خطا  ppm 0.087 و نش ساتكليف 0.950 از خود نشان داده است. درمجموع نتايج نشان داد كه مدل‌هاي هيبريدي هوش مصنوعي عملكرد مناسبي در برآورد مقادير ميزان كيفيت آب‌هاي زيرزميني دارند.