بررسي تأثير فرايندهاي آسياكاري و گرمايش روي تغييرات فازي يك نوع بوكسيت ايراني

نمونه‌هاي بوكسيت از منابع معدني استان كهگيلويه و بويراحمد تهيه شد و پس از فرايندهاي خردايش، تركيب شيميايي و مينرالوژيكي نمونه‌ها مشخص شد. فرايندهاي آسياكاري نمونه‌هاي بوكسيت با استفاده از يك آسياي سياره‌اي در محفظه‌ فولادي و محفظه زيركونيايي انجام شد. آزمون‌هاي گرمايش در اتمسفر هوا و در دماهاي 600 تا 1000 درجه سانتي‌گراد با زمان نگه‌داري يك ساعت انجام شد. نتايج الگوهاي‌پراش اشعه ايكس نمونه بوكسيت، كاني (مينرال) بوهميت را به‌عنوان مينرال غالب نشان داد و با استفاده از آناليزگرماسنجي‌همزمان، دماي واكنش تكليس (آب‌زدايي) بوهميت موجود در نمونه بوكسيت در حدود ‌540 درجه سانتي‌گراد به‌دست آمد. فاز بوهميت در نمونه بوكسيت در اثر گرمايش به اكسيدآلومينيم تبديل شد و كاهش وزن مربوط به اين تغيير فاز در محصولات پس از گرمايش با درصد اتلاف حرارتي در آناليزهاي شيميايي مطابقت داشت. گرمايش نمونه‌هاي بوكسيت پس از آسياكاري در دماي ‌800 درجه سانتي‌گراد، نشانه‌هايي از فاز اكسيد آلومينيم را در الگوهاي‌پراش اشعه ايكس نشان دادند. به‌دليل هم‌پوشاني پيك‌هاي اصلي اكسيدآلومينيم با پيك‌هاي فاز مگنتيت در الگوهاي پراش اشعه ايكس، از آزمون‌هاي مغناطيس‌سنج نمونه ارتعاشي استفاده شد. نتايج اين آزمون‌ها، نشانه‌هاي يك فاز مغناطيسي را در نمونه‌هاي بوكسيت پس از آسياكاري نشان دادند. با توجه به نتايج اين پژوهش، ورود ناخالصي‌هاي آهن به دليل سايش جداره محفظه و گلوله‌هاي آسيا در نمونه‌هاي بوكسيت هنگام آسياكاري در محفظه فولادي و يا وجود آهن دو ظرفيتي در نمونه بوكسيت مي‌توانند دلايل اين نشانه‌هاي مغناطيسي باشند. اين عوامل همچنين از جمله دلايل اصلي تشكيل فاز مگنتيت هستند.