ارزيابي تغييرات توليد ناشي از افزايش قيمت بنزين در بخش‌هاي اقتصادي ايران: مقايسه الگوي استاندارد و الگوي غيرخطي عرضه‌ محور گش

استفاده از توابع توليد خطي در ساختار الگوهاي داده-ستانده يكي از محدوديت‌هاي اساسي اين الگوها به شمار مي‌رود. پژوهش حاضر ضمن رفع نواقص الگوي استاندارد عرضه‌ محور گش و معرفي يك الگوي غيرخطي، آثار ناشي از افزايش قيمت بنزين را در دو الگوي استاندارد خطي و الگوي غيرخطي عرضه‌ محور گش با يكديگر مقايسه مي‌كند. براي اين منظور از داده‌هاي جدول داده-ستانده سال 1395 بانك مركزي ج.ا.ايران جهت استخراج الگوي غيرخطي استفاده شده است. همچنين براي محاسبه تغييرات ارزش‌افزوده ناشي از افزايش قيمت بنزين، از ارقام يارانه بنزين در ترازنامه هيدروكربوري سال 1395 بهره گرفته شده است. نتايج نشان مي‌دهد هزينه توليد بنزين و حمل و نقل به ترتيب با مقادير 56.72 و 24.25 هزار ميليارد ريال در الگوي استاندارد و 52.34 و 19.90 هزار ميليارد ريال در الگوي غيرخطي بيشترين ميزان افزايش را داشته‌اند. در هر دو الگو، بر اثر افزايش قيمت بنزين، هزينه توليد تمامي بخش‌هاي اقتصادي افزايش مي‌يابد، اما مقايسه مقادير بدست آمده نشان مي‌دهد كه ميزان افزايش در هزينه توليد در  الگوي استاندارد بيشتر از الگوي غيرخطي عرضه‌ محور گش است. دليل اين موضوع، امكان جانشيني بين نهاده‌هاي توليد واسطه در الگوي غيرخطي عرضه‌ محور گش است.