اثر تنوع صادراتي بر نابرابري درآمد: شواهدي جديد از كشورهاي با ريسك سياسي بالا و پايين

تنوع صادرات يك اقدام پيشگيرانه در برابر شوك‌ هاي تجاري است كه به صورت افزايش در تعداد كالاهاي صادراتي و كاهش وابستگي يك كشور به يك منبع براي صادرات تعريف مي‌شود و مي‌تواند به ثبات اقتصاد كلان و بهبود فضاي كسب‌وكار كمك كند. اين شاخص، جنبه اساسي از فرآيند توسعه نه تنها براي دولت‌هاي رانتير بلكه براي تمامي كشورها محسوب مي‌شود كه مي‌تواند از طرق مختلف نابرابري درآمد را تحت‌تأثير قرار دهد. بنابراين مطالعه حاضر باهدف بررسي اثر تنوع صادرات بر نابرابري درآمد و تأثير ريسك سياسي بر تعامل ميان اين دو متغير، در 81 كشور با ريسك سياسي بالا و پايين با استفاده از الگوي داده‌هاي تابلوئي‌كوانتايل بااثرات ثابت طي سال‌هاي 2019-2000 انجام شد. نتايج نشان داد كه تنوع صادرات، نابرابري درآمد را در هر دو دسته كشورهاي مورد بررسي، افزايش مي‌دهد. بااين‌حال اثر آن بر نابرابري درآمد دركشوهاي با ريسك سياسي بالا بيشتر است كه اين نتيجه نشان مي‌دهد، دركشورهاي با ريسك سياسي بالا، به علل مختلف مانند موانع تجاري و محدوديت بازگشت درآمد صادرات به‌داخل، هزينه‌هاي تنوع صادرات بالا است؛ لذا در اين‌كشورها استفاده از نيروي‌كار ماهر باشدت بيشتري براي جبران هزينه‌هاي متنوع‌سازي صورت‌گرفته و سبب ايجاد شكاف دستمزدي و نابرابري بالاتر شده‌ است. صنعتي‌شدن و افزايش درجه بازبودن تجاري به‌طور معناداري نابرابري درآمد را كاهش و سرمايه‌گذاري مستقيم خارجي، نابرابري درآمد را در هر دو دسته كشور افزايش مي‌دهد. توليد ناخالص داخلي سرانه اثر غيرخطي به شكل U معكوس بر نابرابري درآمد دارد كه نشان مي‌دهد، فرضيه كوزنتس تأييد مي‌شود.