ارزيابي و نقد رويكرد ناظر به مؤلف در هرمنوتيك عيني گرايي اريك هرش با تأكيد بر ديدگاه تفسيري علامه طباطبايي

پژوهش حاضر درصدد پاسخگويي به اين سؤال است كه هرمنوتيك عيني ‌گرايي اريك هرش، چگونه براساس معيارهاي ناظر به مؤلف نظريۀ تفسيري علامه طباطبايي نقد و ارزيابي مي‌شود. بررسي توصيفي ‌تحليلي ديدگاه هرمنوتيكي عيني ‌گرايي اريك هرش نشان مي‌دهد او با اعتقاد به مراد و مقصود مؤلف و توجه ويژه به ثبات معنا و جلوگيري از دخالت دنياي ذهني مفسر در فهم معناي اثر، در مقابل ذهني‌گرايي تفسيري و پيامدهايي چون تكثرگرايي و نسبيت ايستاده و رويكرد ناظر به مؤلف، خود را براساس معيارهايي چون تأكيد بر مؤلف، قابليت تعين معنا، تمايز ميان معناي متن و واكنش مفسر ارائه مي‌دارد. نقد و ارزيابي ديدگاه او بر مبناي نظريۀ تفسيري علامه طباطبايي حكايت از آن دارد كه با وجود آنكه هرش اين معيارها را در رويكرد ناظر به مؤلف خويش به سبب حفظ نقش و مراد مؤلف، گسترش كمي و كيفي فهم از متن و اثر بدون محدوديت خواستار بوده، ديدگاه مؤلف‌محوري او منجر به محدوديت‌هايي در فهم متن، برداشت‌هاي غلط و آميخته با انحراف در تفسير يا از ميان رفتن مراد مؤلف شده است.