رابطه سرمايه فرهنگي با سبك زندگي سلامت محور (موردمطالعه: زنان بالاي 20 تا 48سال شهر دامغان)

هدف: هدف از نوشتار حاضر رابطه بين سرمايه فرهنگي با سبك زندگي سلامت‌محور با تأكيد بر نظريه بورديو و كاكرهام است.  روش: رويكرد كمي محور مبتني بر شيوه پيمايش(توصيفي- همبستگي)،با تكيه بر ابزار پرسشنامه استانداردشده در بين زنان 20 تا 48 ساله شهر دامغان به تعداد 400 نفر در قالب نمونه‌گيري  دو مرحله اي، در ابتدا خوشه‌اي و سپس تصادفي ساده يافته‌ها جمع‌آوري شد.ميزان آلفاي كرونباخ سبك زندگي سلامت محور برابر (0.933) و سرمايه فرهنگي (0.800) و ميزان روايي همگرايي متغير وابسته (0.459) و متغير مستقل برابر با (0.474) به‌دست‌آمده است و از روش هاي آمار توصيفي و استنباطي با تكيه بر نرم افزار هاي SPSS  و Smart PLS يافته ها مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته است. يافته ها: نتايج توصيفي حاكي از آن است كه وضعيت ميانگين متغير ها به همراه مولفه هاي شان در حد متوسط به بالا بوده است.در بين ابعاد سبك زندگي سلامت محور(روابط بين فردي)و  در بين ابعاد متغير سرمايه فرهنگي (سرمايه ضابطه‌اي) اهميت بيشتري داشته اند.بر اساس نتايج همبستگي پيرسون(0.571) رابطه بين متغيرهاي اصلي متوسط، مثبت و معنادار بوده است و رابطه مفروض بين مولفه هاي سرمايه هاي عينيت يافته (0.452)و تجسم يافته(0.427) با متغير وابسته معني‌دار با شدت متوسط و رابطه مفروض مولفه سرمايه ضابطه مند (0.225) بامتغير يادشده معني دار با شدت ضعيف بوده است. بر اساس نتايج بتاي رگرسيون بيشترين بتاها (سرمايه فرهنگي، سرمايه عينيت يافته، سرمايه تجسم‌يافته، سرمايه ضابطه‌مند و…) با مقدار ضريب همبستگي (0.527) توانسته اند در حدود 32 درصد از تغييرات متغير سبك زندگي سلامت‌محور را تبيين كنند.