رابطه مهارت هاي اجتماعي و تاب آوري با سلامت روان دانش آموزان دختر مقطع ابتدايي منطقه 20 شهر تهران

هدف: اين پژوهش با هدف  شناخت رابطه مهارت هاي اجتماعي و تاب آوري با سلامت روان دانش آموزان انجام شد. روش: پژوهش از لحاظ هدف كاربردي و از لحاظ روش توصيفي از نوع همبستگي است با رويكردي كمي انجام شد. جامعه آماري تعداد 2462 نفر دانش آموزان دختر مقطع ابتدايي منطقه20 شهر تهران بود و براي تعيين حجم نمونه از فرمول كوكران استفاده شد و طبق اين فرمول تعداد 322 نفر از دانش آموزان انتخاب شدند جهت گردآوري اطلاعات از پرسشنامه هاي استاندارد سلامت عمومي GHQ- 28، مهارت هاي اجتماعي نوجوانان ايندربيتزن وفوستر (1992)، تاب آوري كلاهنن (1996) ، تاب آوري تحصيلي مارتين (2001) استفاده و با  روش نمونه گيري خوشه اي بين افراد نمونه توزيع شد. در اين پژوهش براي تجزيه و تحليل اطلاعات  از نرم افزار spss  نسخه 22 استفاده شد. يافته ها : يافته ها حاكي از آن بود كه مهارت هاي اجتماعي با  با سلامت روان دانش آموزان رابطه معناداري دارد. مهارت هاي اجتماعي با مولفه هاي سلامت روان شامل (خود پذيري، خودمختاري و رشد شخصي) رابطه معناداري دارد. تاب آوري با سلامت روان دانش آموزان رابطه دارد مولفه هاي تاب آوري (تاب آوري اجتماعي، تحصيلي و عاطفي) با سلامت روان دانش آموزان رابطه دارد.