نقش و جايگاه حقوق كيفري و آموزه ‌هاي ديني در پيشگيري از وقوع جرم در دختران نوجوان مطابق با رويكرد توسعه سازمان ملل متحد

هدف از انجام اين پژوهش، تعيين اهميت و نقش آموزه‌هاي ديني و حقوق كيفري اسلامي در پيشگيري از جرايم در دختران نوجوان است؛ بدين منظور رويكرد جديد سازمان ملل متحد به عنوان مبناي مقايسه انتخاب شد. اين رويكرد متشكل از 5 معيار و تعدادي زيرمعيار مي‌باشد كه به عنوان اهداف مورد نظر اين سازمان دسته‌بندي شده‌اند. با مراجعه به آراي خبرگان اقدام به تهيه فهرستي از مؤلفه‌هاي ديني اثرگذار بر پيشگيري از جرايم شد و اين مؤلفه‌ها از راه روش سلسله مراتبي فازي مورد مقايسه زوجي و اولويت‌بندي قرار گرفتند. در انتها، تعميم‌پذيري نتايج به روي دختران نوجوان بزهكار (جرايم سبك) مورد ارزيابي قرار گرفت. نتايج بيانگر آن بوده است كه از ديدگاه خبرگان، مؤلفه «پرورش وجدان و نفس سرزنشگر» با وزن 0.69265 داراي بالاترين درجه اهميت و مؤلفه «تاكيد بر توبه و استغفار از گناه» نيز با وزن 0.21926 داراي كم‌ترين اولويت بوده‌اند. معيارهاي «پيشگيري اوليه» و «پيشگيري وضعي» به ترتيب با وزن فازي 0.06225 و 0.05756 با آموزه‌هاي ديني انطباق بيش‌تري داشته و امكان تحقق راحت‌تري دارند؛ وليكن وزن آموزه‌هاي ديني براي تحقق اهداف مندرج در معيار «پيشگيري از جرايم سازمان‌يافته» و «پيشگيري از تكرار جرايم» به ترتيب با اوزان 0.0325 و 0.0433 كم‌تر است. نكته داراي اهميت آن است كه از ديدگاه دختران نوجوان بزهكار، مؤلفه «مجازات اسلامي» در جايگاه آخر اهميت (هشتم) قرار داشته است، در حالي‌كه از ديدگاه خبرگان نيز به عنوان مؤلفه ششم معرفي شده است؛ هم‌چنين هر دو گروه مؤلفه «پرورش وجدان و نفس سرزنشگر» را به عنوان اولويت اول انتخاب كرده‌اند.