كاربرد تابع كاپولا در تحليل چندمتغيره شاخص خشكسالي جريان (مطالعه موردي: حوضه سد استقلال ميناب)

در تحليل فراواني خشكسالي به عنوان يك پديده چندوجهي، خلاصه‌كردن رويداد در يك متغير، سبب كاهش اعتمادپذيري نتايج مي ‌گردد. تحليل فراواني دو و چندمتغيره خشكسالي با استفاده از توابع كاپولا، اين امكان را فراهم مي‌ كند كه دوره بازگشت يك رويداد خشكسالي با شدت، تداوم و پيك مشخص برآورد شود. در اين مطالعه، شاخص خشكسالي جريان براي بررسي ويژگي‌ هاي خشكسالي با استفاده از جريان ماهانه ايستگاه برنطين حوزه آبخيز سد استقلال ميناب، با در نظر گرفتن مقياس‌هاي زماني 12 ماهه مورد استفاده قرار مي ‌گيرد. ضريب همبستگي اسپيرمن براي تجزيه و تحليل وابستگي بين متغيرهاي خشكسالي هيدرولوژيكي و شش تابع توزيع حاشيه‌اي براي مدل سازي آنها مورد استفاده قرار گرفت و سپس با استفاده از كاپولاي خانواده ارشميدسي و بيضوي بهترين مفصل انتخاب و تحليل چندمتغيره شرطي و ريسك خشكسالي جريان صورت پذيرفت. تجزيه و تحليل توزيع حاشيه‌اي نشان داد، توزيع‌هاي گاما، لوگ ‌نرمال و ويبول به‌ترتيب براي شدت، تداوم و پيك خشكسالي بهترين توزيع‌ها هستند و نتايج برازش كاپولا نشان مي‌دهد، بهترين تابع كاپولا در تحليل وابستگي بين متغيرها كاپولاي فرانك است. احتمال شرطي سه متغيره شدت خشكسالي در تداوم ‌هاي 20، 50، 80 و 100ساله و پيك 1 و 1.5 مورد بررسي قرار گرفت. اين آستانه‌ها با توجه به اين كه بيشترين فراواني را در منطقه مورد مطالعه داشتند، انتخاب گرديد. نتايج حاكي از آن است كه با ثابت‌ماندن تداوم خشكسالي و افزايش پيك از 1 به 1.5 احتمال شدت خشكسالي كاهش مي‌يابد اما با افزايش تداوم و شدت خشكسالي، پيك خشكسالي نيز افزايش مي‌ يابد.