بررسي ارتباط بين عناصر آب‌وهوايي و مصرف گاز خانگي در استان فارس تحت تأثير تغييرات اقليمي

افزايش روزافزون تقاضاي انرژي در برابر كاهش منابع فراگير انرژي به همراه پيامدهاي گرمايش جهاني، اهميت بررسي كمّي تغييرات نياز سرمايش، گرمايش كشور را در د‌هه‌هاي گذشته و آينده ضروري مي‌سازد. هدف از پژوهش حاضر بررسي ميزان گاز مصرفي در استان فارس و ارتباط آن با دماي هوا است. جهت نيل به اين هدف، نخست داده‌هاي دمايي مربوط به دوره (96-1387) از سايت داده‌‌ irimo.ir استخراج و با اخذ داده‌هاي مصرفي گاز از اداره گاز منطقه‌اي استان فارس، همبستگي بين اين دو عامل گرفته شد. در ادامه با استفاده از داده‌هاي دمايي آينده از ECMWRF و معادلات رگرسيون حاصله از همبستگي‌هاي به دست آمده بين ميزان دما و مصرف گاز طي سال‌هاي گذشته (96-1391) در مراحل قبلي، ميزان مصرف گاز براي دوره‌هاي 2030-2010، 2060-2030 و 2100-2091، محاسبه و با گاز مصرفي در گذشته مورد مقايسه قرار گرفت. بنابر نتايج به‌دست آمده ميانگين گاز مصرفي در دوره مشاهداتي بيشتر بوده و طي دوره آينده تحت هر دو سناريو A و B، كه شاهد افزايش دما هستيم، مصرف گاز نيز كاهش پيدا كرده است. در ادامه شاخص CPI براي دوره گذشته و همچنين سه دوره ياد شده تحت هر دو سناريو B و A، محاسبه گرديد. ميانگين نمايه بيكر در سه دوره مورد مطالعه، در سناريو A به ترتيب 19.97، 21.08 و 23.34 و تحت سناريو B 19.61، 20.62 و 21.33 واحد در مقايسه با دوره ديدباني كاهش يافته كه نشان‌دهنده تمايل به سوي شرايط نامطلوب زيست اقليمي در استان فارس است. نهايتاً با استفاده از مدل ارتفاعي رقومي (DEM) استان فارس و معادله رگرسيون گاز مصرفي در زمان گذشته، ارتباط بين ارتفاع و مصرف گاز در فصول مختلف به‌دست آمد. بنابر نتايج به‌دست آمده، بين دما و ارتفاع در همه فصول ارتباط مستقيم وجود داشته و بيشترين ميزان مصرف گاز در ارتفاعات استان و مكان‌هايي كه ميانگين دمايي پايين‌تري در طول سال دارند، ثبت شده است.