بررسي تنوع راسته‌هاي ماكروفون خاك روي خشك‌دارهاي افتادۀ ممرز با درجات مختلف پوسيدگي در سري يك جنگل شصت‌كلاتۀ گرگان

مقدمه: خشك‌دارها در شرايط مختلف پوسيدگي محيط زيست متفاوتي براي گونه‌هاي مختلف محسوب مي‌شوند. اين تحقيق با هدف مقايسۀ تنوع‌ راسته‌هاي ماكروفون روي خشك‌دارهاي افتادۀ ممرز با درجات مختلف پوسيدگي (چهار درجۀ پوسيدگي) در سري ‌يك جنگل شصت‌كلاتۀ گرگان انجام گرفت.مواد و روش‌ها: 108 خشك‌دار در سه طبقۀ ارتفاعي (450-200، 700-450 و 950-700 متر از سطح دريا) با سه تكرار براي درجات‌ پوسيدگي مختلف از خشك‌دار افتاده و سه تكرار از سه طبقۀ قطري كمتر از 40، 80-40 و بيشتر از 80 سانتي‌متر نمونه‌برداري شد. جداسازي ماكروفون از خشك‌دارها به روش دستي انجام گرفت و ماكروفون براساس كليدهاي شناسايي با دقت هزارم گرم توزين شد. تنوع راسته‌هاي ماكروفون براساس شاخص‌هاي تنوع، يكنواختي و غنا (به‌ترتيب شانون- وينر، سيمپسون و مارگالف) محاسبه شد.يافته‌ها: نتايج نشان داد كه بين ميانگين شاخص‌هاي غنا و تنوع زي وزن و فراواني ماكروفون در درجات ‌پوسيدگي مختلف خشك‌دار ممرز اختلاف معني‌داري وجود دارد، به‌طوري كه با افزايش شدت ‌پوسيدگي، غنا و تنوع ماكروفون افزايش يافت. بيشترين تعداد ماكروفون در درجۀ پوسيدگي چهار و در قطرهاي 100-70 و 70-40 سانتي‌متر، بيشترين فراواني راسته‌هاي ماكروفون در طبقۀ ارتفاعي 450-200 و كمترين مقدار فراواني در طبقۀ ارتفاعي 950-700 مشاهده شد. همچنين بين طبقۀ ارتفاعي يك و طبقۀ ارتفاعي دو اختلاف معني‌داري مشاهده نشد. رابطۀ كاهندۀ معني‌داري بين طول خشك‌دار و فراواني راسته‌هاي ماكروفون مشاهده شد.نتيجه‌گيري: در اين تحقيق با افزايش ارتفاع از سطح دريا يكنواختي زي‌توده، افزايش و غناي زي‌توده كاهش يافت بنابراين مي‌توان گفت كه اثر يكديگر بر تنوع زي‌تودۀ راسته‌هاي ماكروفون را خنثي كرد و در نتيجه براي تنوع زي‌تودۀ راسته‌هاي ماكروفون در طبقات ارتفاعي مختلف تفاوت معني‌داري مشاهده نشد.