تنوع ژنتيكي گونۀ انجيلي (Parrotia persica (DC.) C.A. Meyer) در جنگل‌هاي هيركاني

انجيلي گونۀ بومي و مختص جنگل‌هاي هيركاني است كه از غرب تا شرق جنگل‌هاي شمال ايران پراكنش دارد. در اين پژوهش، تنوع ژنتيكي انجيلي با استفاده از اطلاعات مولكولي جمعيت‌هاي جمع‌آوري‌شده از استان‌هاي گيلان (سه رويشگاه)، مازندران (چهار رويشگاه) و گلستان (سه رويشگاه) بررسي شد. با كمك نشانگر AFLP، 826 باند به‌دست آمد كه بيش از 90 درصد آنها چند‌شكل بودند و ميانگين محتواي اطلاعات چندشكل (PIC) و شاخص نشانگر (MI) به‌ترتيب 0.24 و 22.4 محاسبه شد. تجزيه‌وتحليل خوشه‌اي برمبناي ضريب تشابه جاكارد و الگوريتم UPGMA نشان داد كه تنوع گسترده‌اي در نمونه‌هاي جمع‌آوري‌شده وجود دارد، به‌طوري‌كه براساس ضريب تشابه جاكارد، دامنۀ تشابه ژنتيكي از 0.26 تا 0.44 متغير بود. نتايج تجزيۀ واريانس مولكولي (AMOVA) نشان داد كه 21 درصد از تنوع ژنتيكي كل در جمعيت‌هاي انجيلي ناشي از تنوع ژنتيكي بين جمعيت‌هاي سه استان گلستان، مازندران و گيلان است و تنوع ژنتيكي درون جمعيت‌هاي رويشگاه‌ها، 79 درصد به‌دست آمد. مي‌توان نتيجه‌گيري كرد كه براساس تنوع اطلاعات مولكولي تنوع بين جمعيت‌هاي انجيلي به‌مراتب از تنوع درون‌جمعيتي آن كمتر است. به نظر مي‌رسد كه تنوع موجود بين جمعيت‌هاي انجيلي بيشتر متأثر از محيط باشد تا ژنتيك. البته براي نتيجه‌گيري دقيق‌تر پيشنهاد مي‌شود كه اكوتون‌هاي مختلف جمعيت انجيلي نيز با نشانگرهاي مولكولي بررسي شوند.