بررسي روند تغييرات پارامترهاي هيدرواقليمي تالاب ميانكاله، مازندران

در اين مطالعه به بررسي روند تغييرات سري زماني پارامترهاي هيدرواقليمي تالاب ميانكاله با استفاده از آزمون من-‌كندال و شيب سن پرداخته شد. داده هاي دما، بارش و تبخير از ايستگاه‌هاي سينوپتيك دشت‌ناز و هاشم‌آباد و همچنين داده‌هاي دبي از ايستگاه‌هاي هيدرومتري خليل محله، تازه‌آباد، باغو و وطنا استفاده گرديد. نتايج حاصل از آزمون من‌-كندال نشان داد كه دما در ايستگاه دشت ناز در فصول بهار و تابستان با اطمينان 95% داراي روند معني‌دار افزايشي و در فصل زمستان داراي روند معني‌دار كاهشي است. همچنين در ايستگاه هاشم‌آباد در فصول بهار و پاييز داراي روند افزايشي با سطح اطمينان 95% است. بارش در ماه‌هاي آذر و بهمن در ايستگاه دشت‌ناز با سطح اطمينان 95% به ترتيب داراي روند كاهشي و افزايشي است. بيشترين تغييرات روند در دبي نيز مربوط به ايستگاه وطنا مي‌باشد كه در مقياس سالانه داراي روند كاهشي مي‌باشد. تبخير نيز در ايستگاه دشت‌ناز در فصول پاييز و زمستان داراي روند كاهشي و در فصل بهار داراي روند افزايشي است. همچنين در ايستگاه هاشم‌آباد ميزان تبخير در فصل پاييز داراي روند كاهشي مي‌باشد. نتايج حاصل از روش تخمين‌گر شيب سن نشان مي‌دهد بارش در ايستگاه دشت‌ناز در آذر ماه برابر با 2.983- و در مقياس سالانه نيز مربوط به ايستگاه هاشم‌آباد با 6.283- مي‌باشد. بيشترين شيب خط روند مثبت ماهانه در بين تمامي پارامترها مربوط به بارش مرداد ماه در ايستگاه دشت‌ناز با مقدار 3.20 مي‌باشد همچنين در مقياس سالانه نيز بيشترين مقدار مربوط به تبخير در ايستگاه هاشم‌آباد با مقدار 2.157 مي‌باشد.