اندازه گيري نوسانات بهار و پاييز شاخص هاي كاربري زمين (LULC) با استفاده از روش ماشين بردار پشتيباني (SVM) و تحليل روابط همبستگي LST با شاخص هاي NDBI، MNDWI و NDVI T T، در محدوده گردنه حيران

هدف از اين تحقيق بررسي روابط بين LST و LULC در منطقه گردنه حيران مي باشد. شاخص هاي LULC متشكل از شاخص هاي تفاوت نرمال شده پوشش گياهي (NDVI) ، تفاوت نرمال شده ساخت و ساز (NDBI) و تفاوت نرمال شده و اصلاح شده آب (MNDWI) مي باشد. مساحت منطقه مورد مطالعه 156.95 كيلومتر مربع بوده كه از اين ميزان در سال 1401، حدود 122.7 كيلومتر مربع اختصاص به پهنه جنگلي داشته و تنها 33.2 كيلومتر مربع اختصاص به زمين كشاورزي دارد. مقادير شاخص MNDWI در غني ترين منطقه در سال 1397 از مساحتي معادل 12.27 كيلومتر مربع برخوردار بوده و با كاهش شديد در سال 1401 مواجه شده و به 1.68 كيلومتر مربع رسيده است. پهنه هاي ساخت و ساز شده (NDBI) تا سال 1397 با افزايش مواجه بوده و تا سال 1401 با كاهش قابل توجهي روبرو گرديد. حداكثر دماي سطح زمين (LST) از 35.42 درجه سانتيگراد در سال 1392 به 39.04 درجه سانتيگراد در سال 1401 رسيده است. پهنه برخوردار از دماي 20 تا 25 درجه سانتيگراد از 67.9 كيلومتر مربع به 124 كيلومتر مربع رسيده است. در نهايت، روابط همبستگي پيرسون نشان داد كه شاخص NDVI و MNDWI با شاخص LST از همبستگي منفي برخوردار بوده و بين شاخص LST با شاخص NDBI همبستگي مثبت برقرار است. بيشترين همبستگي مثبت به ميزان 0.77 بين LST و NDBI مربوط به بهار 1397 بوده و بيشترين همبستگي منفي به ميزان 0.71- متعلق به شاخص MNDWI و LST بوده كه در پاييز 1397 به ثبت رسيده است.