امام خميني و مراتب ظهور اراده قوۀ مؤسس در ازاله مشروعيت از رژيم سلطنتي در ايران

ازاله مشروعيت يك رژيم سياسي از طريق اِعمال قوه مؤسس و به اتكاي اراده ملي، به تحقق چهار وضعيت خارجي وابسته است؛ اين وضعيت‌هاي چهارگانه عبارت است از ظهور عيني خواست ملي، مطالبه تغيير نظام سياسي مبتني بر خواست ملي، استمرار خواست ملي تغيير نظام و تعيين رهبري بلامعارض خواست ملي. مقاله حاضر مي‌كوشد باروش توصيفي – تحليلي و ابزار مطالعه كتابخانه‌اي از طريق استناد به منابع معتبر تاريخي و ارجاع به حوادث واقعه، ميزان تحقق وضعيت‌هاي چهارگانه موصوف را در جريان انقلاب اسلامي ملت ايران (1357 شمسي- 1979 ميلادي) واكاوي كرده و چگونگي ظهور اراده ملي و اعمال قوۀ مؤسس در ازالۀ مشروعيت رژيم سلطنتي را از منظر حقوق عمومي، توصيف و تحليل نمايد. نتايج پژوهش نشان مي‌دهد در بستر وقايع 20 ماهه حدفاصل اوايل سال 1356 تا اواخر سال 1357، خصائص چهارگانه يك جنبش انقلابي زايل كننده مشروعيت از رژيم سياسي مستقر، دست‌كم دو ماه پيش از پيروزي قطعي انقلاب اسلامي و سقوط كامل رژيم پهلوي در 22 بهمن 1357، به تمامه و در حدّ كمال تحقق‌يافته است.